6 Οκτωβρίου 2011

Steve Jobs 1955-2011


Steve Jobs. Κατά τη γνώμη μου η ζωή του έδειξε τρία πράγματα τα οποία, θέλοντας και μη, σχετίζονται με τα σχολεία. Πρώτον, ανέδειξε την αξία που έχει η Τέχνη στη ζωή μας. Πολλοί, ειδικά στην Ελλάδα, όταν μιλούν για την Τέχνη φαντάζονται έναν καλλιτέχνη πεινασμένο, ξυπόλυτο, συνήθως τρελό, ξεκομμένο από μας, ο οποίος χάνει την ώρα του για πράγματα που δεν αποφέρουν χρήματα. Ο Steve Jobs κατέρριψε αυτόν τον μύθο. Χρησιμοποίησε την Τέχνη για να δημιουργήσει τεχνολογικά επιτεύγματα, για να χτυπήσει τους ανταγωνιστές του, για να ομορφύνει τη ζωή μας. Μας δίδαξε πως το Κάλλος είναι αναπόσπαστο κομμάτι όλων των πτυχών της ζωής μας.

Δεύτερον, απέδειξε ότι το μέλλον δεν είναι προδιαγεγραμμένο. Στον αντίποδα ελίσσεται με περίεργους και αφανέρωτους σε μας τρόπους. Ο ίδιος παράτησε το πανεπιστήμιο και παρακολούθησε μαθήματα τυπογραφίας. Στην Ελλάδα η τυπογραφία είναι συνώνυμη με την εκτύπωση των βιβλίων. Στην πραγματικότητα η τυπογραφία είναι η Τέχνη η οποία έχει σαν αντικείμενό της το βιβλίο. Ο τυπογράφος είναι ένας τύπος που σχεδιάζει το βιβλίο με τέτοιον τρόπο, ώστε το οπτικό κομμάτι -το είδος της γραμματοσειράς, το μέγεθός της, τα κενά διαστήματα, οι αποστάσεις, όλα- να υπηρετούν, να σέβονται και εν τέλει να αναδεικνύουν το περιεχόμενο του κειμένου, να αναδεικνύουν την αξία του συγγραφέα. Ο Steve Jobs αξιοποίησε αυτά τα καλλιτεχνικά μαθήματα για να δημιουργήσει τεχνολογικά κομψοτεχνήματα! Ποιος θα το φανταζόταν ποτέ αυτό; Είναι ακριβώς αυτό που ο Ken Robinson ονομάζει οργανικότητα. Τίποτε στη ζωή δεν είναι προβλέψιμο και με αυτήν την αβεβαιότητα πρέπει από νωρίς να εξοικειωθούν οι μαθητές μας και κυρίως οι γονείς τους. Ποτέ δεν ξέρεις πού θα σε ωφελήσει στο μέλλον η σημερινή σου ενασχόληση, ποιον δρόμο θα πάρεις, τι θα προκύψει. Το μόνο που μένει είναι να ακολουθήσεις αυτό που σου αρέσει. Στην τελική αυτό μαζί με τον θάνατο είναι οι μόνες βεβαιότητες που έχεις.

Το τρίτο σημείο το οποίο στην Ελλάδα παραμένει θαμμένο, συκοφαντημένο, αποκομμένο από την εκπαίδευση είναι η επιχειρηματικότητα. Για την Ελλάδα είναι τελείως αφύσικο ένας επιχειρηματίας να είναι οραματιστής, καινοτόμος, να δουλεύει για να αλλάξει τον κόσμο ή έστω τη γειτονιά του, την πόλη του, τη δουλειά του. Είναι πάντα ο κακός της Ιστορίας, ο καταπιεστής, ο εκμεταλλευτής, ο τελώνης και ο φαρισαίος μαζί. Δε δεχόμαστε με τίποτα τη συμβολή του στην εξέλιξη της Ιστορίας, στην αλλαγή του κόσμου. Ε, o Steve Jobs μας αναγκάζει να αναθεωρήσουμε αυτά τα στερεότυπα. Μας εξαναγκάζει να πλεύσουμε αλλού σε χώρους πέρα από αυτούς με τους οποίους μεγάλωσαν γενιές εδώ στην Ελλάδα. Μας υποχρεώνει να σταματήσουμε τις σκέψεις για να το σκάσουμε στο εξωτερικό, να κοιταχτούμε κατάματα με το είδωλό μας στον καθρέφτη και να αναφωνήσουμε: "Καιρός να αλλάξουμε!".

1 σχόλιο:

Μαρία Παλάσκα είπε...

Σ΄ευχαριστούμε για τις ωραίες σκέψεις!