28 Οκτωβρίου 2012

Εθνικές Γιορτές (I)

Εθνική γιορτή, γιορτές και στα σχολεία. Βαρετές ϕυσικά. Ας είμαστε ειλικρινείς: όσο και να σκάμε, όσο και να κουραζόμαστε, το αισθητικό αποτέλεσμα ισούται με το μηδέν. Πριν με καταδικάσετε, σκεϕτείτε: πόσοι ενήλικοι οι οποίοι δεν έχουν παιδιά που να συμμετέχουν έρχονται να παρακολουθήσουν τις γιορτές μας; Πόσοι θα πλήρωναν για να μας δουν; Κανείς.

Γιατί; Από τη μια ϕταίει η τρυϕερή ηλικία των πρωταγωνιστών μας. Φταίει και η ελλιπής καλλιτεχνική παιδεία. Αν διδάσκαμε τα Μαθηματικά με την ίδια σοβαρότητα που διδάσκουμε το Θέατρο, αμϕιβάλλω αν τα παιδιά μας θα ήξεραν να μετράνε. Δυστυχώς, την Τέχνη δεν τη θέλει κανείς στην Ελλάδα. Αν τη θέλαμε θα της αϕιερώναμε και περισσότερες ώρες διδασκαλίας.

Από την άλλη όμως ϕταίει και η ποιότητα των έργων που τα παιδιά μας παρουσιάζουν στις γιορτές. Πάσχουν παντού: στα ελληνικά, στη θεματογραϕία… Έχω βαρεθεί κάθε χρόνο να ακούω τα ίδια και τα ίδια: οι μακαρονάδες Ιταλοί, ο ενθουσιασμός των δικών μας ϕαντάρων κ.τ.λ. Απουσιάζει τελείως η πραγματικότητα, ο ρεαλισμός. Ναι, υπήρχε ενθουσιασμός στην ελληνική κοινωνία με την κήρυξη του πολέμου. Όμως υπήρχαν και κακουχίες. Δεν μπορείς να περπατάς ώρες στο χιόνι, οι αρβύλες να ξεκολλούν με δυσκολία από τη λάσπη, με λιγοστό ϕαγητό, ο ϕίλος σου δίπλα να χάνει το πόδι του από τα κρυοπαγήματα κι εσύ να έχεις πανηγυρική διάθεση. Οι ϕαντάροι μας δεν πήγαιναν να διασκεδάσουν με τους Ιταλούς· να τους πολεμήσουν πήγαιναν. Κι ο πόλεμος είναι σκληρός, ανελέητος, δεν παίρνει το μέρος κανενός. Δεν μπορείς να κερδίσεις τον πόλεμο. Αυτός είναι πάντα ο νικητής. Κι αυτόν πρώτα πολέμησαν οι ϕαντάροι μας. Σ' αυτόν όρθωσαν ανάστημα. Όπως και όποτε μπορούσαν. Πού είναι οι ανθρώπινες στιγμές, οι ανθρώπινες αδυναμίες; Αυτές κάνουν τους ήρωες.

Κι αυτές λείπουν...

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Γράφεις μόνο για να κριτικάρεις και να γκρινιάξεις μου φαίνεται. Φυσικά και δεν μπορούν να σταθούν οι σχολικές γιορτές σε σύγκριση με μια επαγγελματική παράσταση. Τι είναι αυτά που λες; Παρ' όλ' αυτά έχω δει πολλές γιορτές και παραστάσεις για τις οποίες κάποιες φορές πλήρωσα και εισιτήριο. Τώρα αν κάποιοι/ες θέλουν να ξεμπερδέψουν με δυο ποιήματα και δυο τραγούδια, φίλε μου, αυτό ΔΕΝ λέγεται γιορτή ούτε παράσταση. Ξεπέτα λέγεται και δυστυχώς επικρατεί. Αλλά δε φταίνε μόνο οι δάσκαλοι που έχουν ένα πρόγραμμα να ακολουθήσουν.
Όσο για τη θεματολογία, στο χέρι μας είναι να την αλλάξουμε. Ποιοι γράφουν τα κείμενα άλλωστε αν όχι δάσκαλοι;

Odysseas είπε...

«Φυσικά και δεν μπορούν να σταθούν οι σχολικές γιορτές σε σύγκριση με μια επαγγελματική παράσταση.»

Γνώμη σου. Αυτό το χορευτικό είναι πολύ καλύτερο από την ελληνική τηλεόραση. Και δεν εννοώ μόνο τις ελληνικές σειρές, αλλά όλο το πακέτο.

Odysseas είπε...

«Γράφεις μόνο για να κριτικάρεις και να γκρινιάξεις μου φαίνεται.»

Δε γράφω γι' αυτό. Για να βελτιωθούν τα πράγματα γράφω. Αν ήταν τόσο ωραία δε θα γκρίνιαζα και δε θα βαριόμουνα σε κάθε παράσταση ακόμα και σε αυτές που συμμετέχουν τα παιδιά μου!