ΕΠΕΙΔΗ ΒΛΕΠΩ ΠΟΛΛΕΣ φορές στελέχη να εκφράζουν τον ενθουσιασμό τους για την ετεροπαρατήρηση σκέφτηκα να γράψω κάποιες σκέψεις για τη συγκεκριμένη μέθοδο επιμόρφωσης. Για όσους την αγνοούν να πω πολύ σύντομα ότι στη συγκεκριμένη προσέγγιση οι εκπαιδευτικοί παρατηρούν μία διδασκαλία και στη συνέχεια τη σχολιάζουν. Στόχος είναι να βελτιωθούν όλοι όσοι συμμετέχουν στη διαδικασία.
Να δηλώσω από την αρχή ότι υποστηρίζω την ετεροπαρατήρηση και κάποιες φορές έχω λάβει μέρος και εγώ είτε διδάσκοντας είτε παρατηρώντας. Ωστόσο, για να λειτουργήσει πρέπει να πληρούνται κάποιες προϋποθέσεις, τις οποίες δε βλέπω να αναφέρονται συχνά. Η πιο βασική είναι ότι θα παρακολουθήσεις μία διδασκαλία που αξίζει. Μπορεί να φαίνεται αυτονόητο αλλά δεν είναι. Ο εκπαιδευτικός χώρος έχει κατακλυστεί από ατεκμηρίωτες μόδες —μαθησιακά στιλ, πολλαπλή νοημοσύνη, διαφοροποιημένη διδασκαλία, οικουμενικός σχεδιασμός για τη μάθηση, για να αναφέρω μερικές— για τις οποίες είτε ξέρουμε ότι είναι αναποτελεσματικές είτε δεν ξέρουμε αν είναι αποτελεσματικές. Αν παρακολουθήσεις αντίστοιχες διδασκαλίες καταστρέφεις τη συγκεκριμένη μέθοδο επιμόρφωσης.
Άλλο μεγάλο ζήτημα είναι το πώς θα μιλήσεις με τον συνάδελφο για αυτά που δε σου άρεσαν. Όσα περισσότερα είναι τόσο πιο δύσκολη η συζήτηση. Μία λύση είναι να μην αναφέρεις τίποτα. Είναι όμως ηθικά σωστό; Αν διαφωνείς τελείως με τη διδασκαλία, είναι σωστό να σιωπήσεις; Θα πρέπει, επομένως, από πριν να έχεις ορίσει κάποιον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπίσεις αυτό το πρόβλημα.
Επίσης, είναι απαραίτητο ο εκπαιδευτικός που θα διδάξει να εξηγήσει τη διδασκαλία σε όσους την παρακολουθήσουν πριν την πραγματοποιήσει. Ειδάλλως είναι πιθανό να ξεφύγουν κρίσιμες λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά. Δεν είναι τόσο η παρατήρηση της διδασκαλίας όσο η ανάλυση που θα πραγματοποιηθεί πριν και μετά το μάθημα η οποία θα επιφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Καλό είναι, τέλος, να επισημάνω ότι, παρά τον ενθουσιασμό που επικρατεί στον χώρο των στελεχών, η ετεροπαρατήρηση αποτελεί μια παθητική μορφή διδασκαλίας. Για να μπορέσεις να μάθεις μία τεχνική πρέπει με κάποιον τρόπο να την εφαρμόσεις· δεν έμαθε κανείς να οδηγεί μέσω της παρατήρησης και της συζήτησης. Πρέπει κάποτε να πιάσεις και το τιμόνι στα χέρια σου.
Σχόλια