Μαρία

Γεμάτη προσμονή ρωτά: «Κύριε, πόσα λάθη είχα στην ορθογραφία;».

Τι να της απαντήσω; Πως και πάλι έχει πολλά; Πως παρά τις προσπάθειες αυτής και της μητέρας της για άλλη μια φορά απέτυχε; Πως με τρομάζει ο όγκος της εργασίας που απαιτείται για να τη βοηθήσω; Ή πως πνίγομαι για μια παρουσίαση σε κάποιο συνέδριο και παράλληλα πρέπει να βοηθήσω και τους υπόλοιπους συμμαθητές της;

«Δεν τα έχω διορθώσει ακόμα, Μαρία».


Υστερόγραφο
Το κείμενο αυτό γράφτηκε πριν μήνες. Ευτυχώς, στο μεσοδιάστημα η Μαρία βελτιώθηκε. Στη δουλειά μας κάποια πράγματα αργούν να φανούν. Αν φανούν ποτέ…

Σχόλια

Ο χρήστης gyristroula2 είπε…
Κάπως έτσι. Αργούν, αλλά πάντα φαίνονται, ακόμα κι αν δεν είμαστε εκεί να τα δούμε. Καλή ανάσταση, συνάδελφε!
Ο χρήστης Γιάννης Μιχαηλίδης είπε…
Βέβαια, μέχρι να το δούμε αγχωνόμαστε.

Καλή Ανάσταση!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Κάθετη Αφαίρεση

Ένα παραμύθι για τα κλάσματα

Δάσκαλε! Έι, δάσκαλε!