27 Ιουνίου 2010

Κάποιες προτάσεις για το Νέο Σχολείο

Επειδή δε μου αρέσει να μεμψιμοιρώ, καταθέτω κάποιες προτάσεις για το Νέο Σχολείο:


α) Να μην έρθουν οι καθηγητές Πληροφορικής. Ο λόγος απλός: Δεν μπορούν να ενσωματώσουν τις νέες τεχνολογίες στα υπόλοιπα μαθήματα. Και σαν να μην έφτανε αυτό θα εμποδίζουν και όλους τους υπόλοιπους που μπορούν! Το επιχείρημα που αντιτείνει το υπουργείο είναι φαιδρό. Εδώ οι φετινοί μου μαθητές -10 χρονών παιδιά- έφτιαξαν βίντεο, οι δάσκαλοι, επιστήμονες και ενήλικοι, δεν μπορούν να μάθουν να αξιοποιούν διδακτικά τις νέες τεχνολογίες! Κίνητρα χρειάζονται και επιστημονική έρευνα για το πώς θα το πετύχουμε και όχι απλοϊκές και αφελείς λύσεις.


β) Οι ώρες που αφιερώνονται στην τέχνη μπορούν να ενοποιηθούν και οι μαθητές να επιλέγουν τι θα μάθουν. Π.χ. με το νέο πρόγραμμα στην Ε΄ και ΣΤ΄ οι μαθητές θα διδάσκονται 1 ώρα την εβδομάδα εικαστικά, 1 ώρα θέατρο και 1 ώρα μουσική. Γιατί αυτές οι ώρες να μην ενωθούν και ο μαθητής να επιλέγει να κάνει 3 ώρες μουσική ή 3 ώρες θέατρο ή 3 ώρες εικαστικά; Μ' αυτό τον τρόπο κάτι θα μάθει. Εξάλλου, δεν ξέρω κανέναν που να κατέχει και τις τρεις αυτές τέχνες!

9 σχόλια:

Θερσίτης είπε...

Συμφωνώ και με τα δύο σχόλια-προτάσεις σου. τα παιδιά συχνά είναι πολύ πιο μπροστά από τους δασκάλους τους.

Odysseas είπε...

Θερσίτη,

μη νομίζεις ότι στο Δημοτικό συμβαίνει συχνά. Τα παιδιά είναι μικρά και ξέρουν λίγα πράγματα. Στη Δευτεροβάθμια, φυσικά, τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά.

meril είπε...

Αχ, μωρέ συνάδελφε και συγγνώμη για την οικειότητα (αλλά με το θάρρος της ηλικίας που λένε...)

Που λες όταν μπήκαν οι ειδικότητες στα σχολεία χτυπήσαμε το κεφάλι μας καμπόσοι
Γιατί οι πλείστοι εξ αυτών είτε μπαίναν στην αίθουσα με ύφος περισπούδαστο να κάμουν ακαδημαϊκού τύπου μάθημα είτε εφάρμοζαν το αξίωμα λούφα και παραλλαγή.
Υπήρχαν και σαφώς υπάρχουν και φωτεινότατες εξαιρέσεις αλλά τόσο λίγες τόσο λίγες που μόνο να θλίβεσαι μπορείς
Μ' αυτά και μ' αυτά δεν είμαι κατά τους αλλά να υπάρχει ένα τέτοιο πλέγμα και μια τέτοια δικτύωση ώστε το μάθημα του ενός να μην είναι άσχετο με του άλλου αλλά σαν κομμάτια παζλ να συνθέτουν το όλον της γνώσης
μωρέ! πώς φλυάρησα έτσι!

Odysseas είπε...

meril,

Δεν μπορώ να πω ότι διαφωνώ με τις παρατηρήσεις σου. Ωστόσο δεν είμαστε κι εμείς άμοιροι ευθυνών για την σημερινή κατάσταση στην εκπαίδευση. Για την ακρίβεια φταίμε πολύ περισσότερο από τις ειδικότητες. Αναφέρομαι, φυσικά, στην Πρωτοβάθμια.

Άσχετο. Το κείμενο στο "με τρόπο απλό" αναφέρεται σε σένα;

meril είπε...

Σίγουρα φταίμε...
Να αυτό μας λείπει!
Η αναζήτηση της ευθύνης μας

αλλά αυτό είμαι μια άλλη πικρή-πικρότατη και μεγάλη ιστορία

Υ.Γ. θα λεγα πως ουσιαστικά ελάχιστη σχέση έχω με το κείμενο
Σ' ευχαριστώ για το νοιάξιμο

Odysseas είπε...

Καταρχήν, ευτυχώς που δεν αναφέρεται σε σένα το κείμενο.

Έπιασες την ουσία. Η όλη ιστορία είναι οι ευθύνες μας.

Vasilis Simeonidis είπε...

Γεια σας,
Συμφωνώ με τον προβληματισμό του Οδυσσέα. Η πληροφορική δε χρειάζεται να είναι ξεχωριστό μάθημα. Σίγουρα όχι στο δημοτικό και πιθανόν ούτε στη δευτεροβάθμια.
Η αυτονόμησή του διαχέει εργαλειακή λογική χωρίς περιεχόμενο.

Αντίθετα, στα πλάισια άλλων μαθημάτων μπορεί να ωθήσει στη δημιουργικότητα.


Επιτρέψτε με να παραβώ τους άτυπους κανόνες συζήτησης στα μπλογκ και αναφερθώ και στο σχόλιο της(;) meril για τις ειδικότητες.
Έχει δίκιο. Κυρίως οι συνάδελφοι συγκεκριμένης ειδικότητας είναι πρόκληση για όλους με το ωράριό τους, με τη δουλεία τους, με τα δικαιώματα για νόμιμη εξωσχολική εργασία, με την αλιεύση πελατείας, με τη δωρεάν παραχώρηση δημόσιων χώρων για ιδίο όφελος.
Δυστυχώς αυτά αλλοιώνουν την κοινή βάση λειτουργίας του σχολείου και το διαλύουν...

Odysseas είπε...

Βασίλη,

Αν πιάνω το υπονοούμενο, πιστεύω πως πρόκειται για την πιο αδικημένη ειδικότητα στο χώρο της εκπαίδευσης. Βεβαίως, συμμερίζομαι απόλυτα τις παρατηρήσεις σου. Όμως και η στάση της κοινωνίας απέναντί της δεν είναι και η πιο δίκαιη. Είναι οι παρίες της εκπαίδευσης όσον αφορά το θέμα του κύρους που έχουν.

Vasilis Simeonidis είπε...

Το υπονοούμενο Οδυσσέα βασίζεται στην περιγραφή μιας πραγματικότητας για την οποία οι περισσότεροι συνάδελφοι της συγκεκριμένης ειδικότητας είναι περήφανοι!!!
(Σαφώς υπάρχουν πολλοί που προσπαθούν να σώσουν την τιμή της ειδικότητάς τους)

Να επιστρέψω στο θέμα του ποστ.

Δεν χρειάζονται πληροφορικοί στα δημοτικά, δε χρειάζονται γυμναστές, δε χρειάζονται ειδικότητες. Όσο για τις ξένες γλώσσες, νομίζω ότι θα έπρεπε να διδάσκονται μετά το ουσιώδες ωράριο και σε σαφή διαχωρισμό απ’ αυτό... (αυτή είναι όμως άλλη μεγάλη κουβέντα).

Όπως δε χρειάζονται μαθηματικοί, φιλόλογοι, φυσικοί κλπ. Όπως ο δάσκαλος είναι ικανός να διδάξει γλώσσα, μαθηματικά φυσική, έτσι και πολύ περισσότερο είναι καλύτερο να διδάσκει μαθήματα που σχετίζονται με τον πολιτισμό και την καλλιέργεια.

Τα σχολεία έχουν γίνει χώρος εξυπηρέτησης άλλων αναγκών και όχι της εκπαίδευσης των παιδιών.