17 Οκτωβρίου 2011

Εργασίες στο σπίτι

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αρκετοί εκπαιδευτικοί βάζουν πολλή δουλειά για το σπίτι απαιτώντας μάλιστα να τη φορτωθούν οι γονείς. Η πλάκα είναι πως διαρκώς διαμαρτύρονται ότι οι γονείς δε διαβάζουν τα παιδιά τους επομένως τι να κάνουν κι αυτοί, λες και οι γονείς κάθονται ή είναι η δουλειά τους ή ακόμα χειρότερα ξέρουν πώς να διδάξουν. Με αυτή τη λογική, η οποία θέλει τους γονείς συνέχεια από πίσω για να μάθουν τα παιδιά τους γράμματα, αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν να διδαχτούν οι ξένες γλώσσες ή μαθήματα το γνωστικό αντικείμενο των οποίων δεν το γνωρίζουν οι γονείς.

Δυστυχώς πολλές φορές είμαστε μόνοι μας και πρέπει να το αποδεχτούμε. Στην τελική, απέναντί μας έχουμε το παιδί και όχι τους γονείς. Τι πάει να πει δεν το βοηθάνε; Κι εμείς τι κάνουμε; Τα ρίχνουμε στους γονείς; Και το παιδί; Αν δε νοιάζονται, τότε οφείλουμε να νοιαστούμε εμείς. Μα ακόμα κι αν νοιάζονται είναι δυνατόν να ξέρουν τη δουλειά μας καλύτερα από εμάς ή έστω να τη γνωρίζουν όπως εμείς; Από την άλλη, ας μην φορτώνουμε τη δική μας αποτυχία στις πλάτες άλλων. Μια αυτοκριτική σχεδόν πάντα θα μας βοηθήσει περισσότερο από την επίρριψη των ευθυνών σε τρίτους.

Οι παραπάνω παρατηρήσεις δεν αναιρούν φυσικά τον θετικό ρόλο που μπορεί να έχει η καλή συνεργασία ανάμεσα στον εκπαιδευτικό και την οικογένεια. Αυτό όμως δε σημαίνει πως όταν κάτι δεν πάει καλά φταίνε οι γονείς. Αρκετά πιεσμένοι είναι ήδη. Ας μην τους φορτώνουμε κι άλλα.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Πού να δεις τι γίνεται όταν οι γονείς έχουν μάθει να δουλεύουν με ένα κάρο φωτοτυπίες, φουλ διάβασμα κτλ και εσύ δίνεις μόνο όσα θεωρείς απαραίτητα!!!! Πέφτουν να σε φάνε! Το κεφάλαιο "γονείς" πολλές φορές είναι μια πονεμένη ιστορία...

Odysseas είπε...

Ότι πολλοί γονείς θέλουν να βασανίζονται οι ίδιοι και τα παιδιά τους είναι γνωστό. Καλά να τα πάθουν...