29 Δεκεμβρίου 2011

Διευθυντές

Έχω ένα παράπονο: Θα 'θελα κάποτε να πάω σε ένα σχολείο όπου όλοι ή έστω κάποιοι εκπαιδευτικοί θα συγκεντρωνόμαστε και θα κουβεντιάζουμε για παιδαγωγικά θέματα. Δε θα μιλάμε μόνο για την επικαιρότητα, για συνταγές ή για ποδόσφαιρο, αλλά και για το μάθημα, για λάθη, για project, για καινοτομίες, για διαφωνίες με τις υπάρχουσες παιδαγωγικές θεωρίες. Δεν το έχω βρει ακόμη, δεν έχω ακούσει και να υπάρχει πουθενά κοντά μου.

Για να πραγματοποιηθεί, πάντως, οφείλουν να κινητοποιηθούν οι διευθυντές. Γι' αυτό προΐστανται. Για να οργανώνουν ενδοσχολικές επιμορφώσεις. Αλλιώς για ποιον λόγο να παίρνουν το επίδομα; Για να συντάσσουν τη φορολογική δήλωση του σχολείου; Βέβαια, για να είμαι δίκαιος, πρέπει να παραδεχτώ ότι ο πρώτος που θα το τολμήσει, θα λιθοβοληθεί από τους υφισταμένους του και γνωστές πολιτικές παρατάξεις. Δεν ξέρω μην τον κυνηγήσει και το Υπουργείο. Δε θα με παραξένευε καθόλου.

Ας μη γελιόμαστε όμως. Οι διευθυντές είναι πιθανότατα το πιο αναξιοποίητο κομμάτι της εκπαίδευσης.

13 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

να' ναι καλά η κυρία Διαμαντοπούλυο και το Νεο Σχολείο που δίνουν υπερεξουσίες στους διευθυντές. Ας αποφασίζουν και το τι θα συζητάμε!!!

Συνάδελφοι, ας πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και μην ψάχνουμε τον "υπεύθυνο". Η δύναμη πρέπει να υπάρχει στο Σύλλογο Διδασκόντων και όχι στον κάθε διευθυντή που δεν έχει πια επαφή με την ίδια την Παιδαγωγική.

Μαρία

Odysseas είπε...

Αγαπητή Μαρία,

το κείμενό μου δεν ασχολείται με τις υπερεξουσίες του διευθυντή, αλλά με την απουσία παιδαγωγικών συζητήσεων στα σχολεία. Στο συγκεκριμένο θέμα μπορεί να έχει λόγο κι αυτός. Μέλος του συλλόγου διδασκόντων είναι.

Επίσης, διοίκηση με επιβολή θέσεων και απόψεων δε γίνεται. Το κάνουν πολλοί, πάρα πολλοί, αλλά δε σημαίνει ότι πράττουν σωστά.

Και πέρα από τις υπερεξουσίες του διευθυντή, πιστεύω πως πρέπει να έχει και κάποιον παιδαγωγικό ρόλο. Κατά τη γνώμη μου, ο ρόλος του συντονιστή, κι όχι του τοποτηρητή, του ταιριάζει καλύτερα. Στην τελική όλη την ημέρα με φορολογικές δηλώσεις θα τη βγάζει;

ioannap είπε...

Γι΄αυτό συνάδελφε ευτυχώς υπάρχει το διαδίκτυο όπου ο καθένας από εμας βρίσκει ανθρώπους με ανησυχίες παιδαγωγικές και αλληλεπιδρά. Χρόνια τώρα έχω την ίδια σκέψη με σένα...Κάποτε προσπάθησα σε κάποιο σχολείο κάτι τέτοιο και αντιμετωπίστηκα περίπου σαν "ούφο"...ξέρεις...Μια άλλη φορά βρήκα μια ανακοίνωση συναδέλφων, όπου μας καλούσαν σε απογευματινές "παιδαγωγικές" συναντήσεις. Η καχυποψία τους απέναντί μου αφορούσε στο αν ανήκα ή όχι προς τα "αριστερά"...Μετά ήρθε το διαδίκτυο!
Μην ξάχνεις στο κοντινό σου περιβάλλον κατανόηση ,,,ο κόσμος "ο μικρός ο μέγας",που πραγματικά μας αφορά, νιώθω ότι απλώνεται σε ακτίνα πολύ μεγάλη...που σίγουρα δεν τους πιανει τους αξιότιμους κ. Διευθυντές μας. Άστους εκεί να ανακατεύονται με τα διοικητικά τους και να μας αφήσουν ήσυχους στον αγώνα μας μέσα στις σχολικές τάξεις.
Απ' τους Διευθυντές μας θα θελα μόνο ενθάρρυνση, όχι παιδαγωγικές συναντήσεις.
Καλή Πρωτοχρονιά σου εύχομαι!
ιωάννα

Odysseas είπε...

Καλή Πρωτοχρονιά, Ιωάννα.

Όσον αφορά τις δυνατότητες του διαδικτύου συμφωνώ απολύτως μαζί σου. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι δεν πρέπει να αλλάξουν τα πράγματα στα σχολεία. Ούτε ότι ο διευθυντής δεν πρέπει να έχει παιδαγωγικό ρόλο. Είναι υποχρεωμένος από την υπάρχουσα νομοθεσία να ασχολείται με την ενδοσχολική επιμόρφωση. Τώρα γιατί δεν ασχολούνται...

Ανώνυμος είπε...

Μπράβο! Χαίρομαι πολύ να ακούω τέτοιες ιδέες από εκπαιδευτικούς! Είμαι και εγώ απόφοιτη του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης και επιθυμώ να βρω κι εγώ, όταν με το καλό θα με καλέσουν να δουλέψω, συναδέλφους και συναδέλφισσες οι οποίοι θα έχουν τέτοιο μεράκι και αγάπη για τα παιδιά και την δουλεία τους, που θα επιθυμούν να μοιράζονται τις ιδέες και τους προβληματισμούς τους... γιατί μόνο τότε το σχολείο και εμείς οι εκπαιδευτικοί θα αλλάξουμε και θα γίνουμε καλύτεροι... Μπράβο σας! Μην σταματάτε να ζητάτε από όλους εμάς να συνεργαζόμαστε μεταξύ μας και φυσικά να συνεχίσετε να μοιράζεστε τις ιδέες και τις ελπίδες σας, γιατί υπάρχουν και άλλοι που συμμερίζονται τις απόψεις σας και θα σας υποστηρίξουν! Καλή χρονιά!

Odysseas είπε...

Ανώνυμη,

καλή χρονιά! Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Ελπίζω, βέβαια, να καταφέρεις να διοριστείς κάποτε γιατί δεν το βλέπω να γίνεται σύντομα...

Γιάννης είπε...

Καλή χρονιά,Οδυσσέα!Εγώ πάλι προτείνω να συνεχίσεις να κουβεντιάζεις παιδαγωγικά θέματα...Έχω την αίσθηση ότι με τον σωστό τρόπο "μπαίνουν κι υπόλοιποι(σίγουρα όχι οι περισσότεροι)στη διαδικασία της παιδαγωγικής συζήτησης και μάλιστα,πολλές φορές χωρίς να το συνηδειτοποιήσουν.Πάντα υπάρχουν πρόθυμοι συνάδελφοι.Ας τους ανακαλύψουμε!Τώρα αν και κατά πόσο ο διευθυντής πρέπει να...άσε καλύτερα,κουβέντα χωρίς άκρη...

Odysseas είπε...

Γιάννη,

καλή χρονιά! Πάντα κάποιους θα βρεις. Ελπίζω τουλάχιστον...

Όσον αφορά τους διευθυντές. Δε μου κάθεται καλά να παίρνουν το επίδομα διεκπεραιώνοντας μόνο γραφειοκρατικές εργασίες. Δεν μπορώ να το χωνέψω. Άλλοι να μαθαίνουν στα παιδιά γράμματα κι άλλοι να αμείβονται περισσότερο. Είναι παράλογο. Τελείως παράλογο. Σε άλλα μέρη του κόσμου έχουν σημαντικό παιδαγωγικό ρόλο. Εδώ τίποτα. Δεν κερδίζουμε κάτι έτσι.

sterzidi είπε...

Είμαι πολλά χρόνια στην εκπαίδευση και σε αυτά τα χρόνια μου έτυχαν μερικοί καλοί και αρκετοί μέτριοι διευθυντές και αρκετοί κακοί Μου έτυχαν αρκετοί εξαιρετικοί εκπαιδευτικοί, αρκετοί που απλά διεκπεραίωναν τη δουλειά τους και λίγοι αδιάφοροι και τεμπέληδες 20%-25%. Ως προς τους υπουργούς και τους υφυπουργούς άστα. Να προσθέσω τους αιρετούς που είναι :
α. 3 πήραν το βαθμό Α επειδή είναι αιρετοί δηλ Μπράτης, Παληγιάννης και κάποια άλλη...
β. Με υπουργική απόφαση σε 6(;) μέλη της ΔΟΕ αφαιρέθηκε το διευθυντικό επίδομα επειδή δεν παρευρίσκονταν στη συγκεκριμένη θέση ευθύνης και δεν ασκούσαν τα καθήκοντά τους...

Λοιπόν ο Οδυσσέας Παπαχαραλαμπίδης, ο πρώτος μου διευθυντής και από τα ιδρυτικά μέλη του ΚΜΕ, το 1984 μου έδωσε 5 βιβλία για να διαβάσω το καλοκαίρι...
Ο Νίκος Κρόκος το 2001, όταν παρέπαια από την αϋπνία, λόγω διδύμων, πήρε 4 ώρες εβδομαδιαία από το πρόγραμμα μου και έκανε ΜΠ αυτός στην τάξη μου.
Τώρα έχω τις πληροφορίες ότι σε ιδιωτικό σχολείο ο διευθυντής θα καεί στην κόλαση μια και έχει ψευδομαρτυρήσει σε όσες δίκες πήγε για απόλυση συναδέλφου του...
Σε άλλο για να γίνεις διευθυντής η απαραίτητη προϋπόθεση ήταν να συναφθεί κουμπαριά.

Με όλα αυτά θέλω να σημειώσω ότι ο ρόλος του διευθυντή συνήθως καταλαμβάνεται:
α. από άτομα που τα προσόντα τους αρκετές φορές δεν έχουν καμιά σχέση με την εκπαίδευση
β. κατά λάθος. Δυστυχώς τα κατά λάθος άτομα είναι λίγα.Σίγουρα όμως υπάρχουν. Ας ελπίσουμε ότι κάποια στιγμή θα σου τύχει κάποιος.

gyristroula2 είπε...

Τις παιδαγωγικές συζητήσεις, συνάδελφε, δεν μπορεί να τις επιβάλει κανένας διευθυντής ούτε καν να τις ενθαρρύνει. Αν οι δάσκαλοι δεν έχουν διάθεση να συζητήσουν για παιδαγωγικά θέματα και ασχολούνται μόνο με τη μόδα και την πολιτική, θα είναι εντελώς άσκοπο κάποιος να τους εξαναγκάσει να συζητήσουν. Άλλο πράγμα είναι όμως οι παιδαγωγικές συνεδριάσεις, που πρέπει να είναι και πολλές και ουσιαστικές. Εκεί πια μιλάμε για θεσμοθετημένο διάλογο σε συγκεκριμένα πλαίσια που καταλήγει σε συμπεράσματα και αποφάσεις καθοριστικές για τη δουλειά όλων. Εκεί η συμμετοχή είναι υποχρεωτική και δεσμευτική. Ο διευθυντής μόνο σ' αυτό το πλαίσιο έχει δικαίωμα να παρέμβει και όχι στις άτυπες συζητήσεις των διαλειμμάτων ή των κενών.

Odysseas είπε...

γυριστρούλα,

προφανώς.

Elena Elliniadou είπε...

Κοίτα πώς μια ανάρτηση αλλάζει ύφος όταν μετακομίζει... στην αυθεντική θέση δείχνει επιθετικό, στο φιλόξενο ιστολόγιο δείχνει πιο συγκαταβατικό. Απορώ πώς δεν το έχεις βρει ακόμα αυτό το σχολείο. Δεν μπορεί μία ολόκληρη χρονιά μόνο οι συνταγές, το ποδόσφαιρο και οι πλακίτσες να μονοπωλούν το ενδιαφέρον των συναδέλφων στο διάλειμμα. Σε κανένα σχολείο δε γίνεται. Αν και κατανοώ απόλυτα την ανάγκη τους να ξεφύγουν από την πίεση της τάξης και της πειθαρχίας που αυτή απαιτεί, να πάρουν μια ανάσα, δυο γουλιές καφέ, μια τζούρα, να αποφορτίσουν κεφάλι ή να προετοιμάσουν κάτι για την επόμενη ώρα.
Από την άλλη όσο κι αν συμφωνώ ότι η ανάγκη ενδοσχολικής επιμόρφωσης είναι επιτακτική, δεν γίνονται παιδαγωγικές κουβέντες σε βάθος εντός 20 λεπτου και 10λεπτου με εφημερίες και άλλες ανάγκες των εκπαιδευτικών.
Κι όσο κι αν θέλουμε να τα βλέπουμε μαύρα ακόμα τα θέματα στο σχολείο καθρεφτίζοντας διευθυντές και συλλόγους άλλων εποχών, υπάρχουν αλλαγές και σε νοοτροπία και σε στάση και των εκπαιδευτικών και των διευθυντών τους. Είναι αναξιοποίητο κομμάτι οι διευθυντές γιατί δεν υποπτεύομαι ότι το όνειρο τους είναι να διαπραγματεύονται τιμές πετρελαίου, ωράρια ηλεκτρολόγου για την αλλαγή λάμπας, παρακάλια σε υδραυλικούς για καζανάκια που τρέχουν και παρακρατήσεις φόρων για το μετοχικό ταμείο. Αλλά είναι και στο χέρι τους να μη μείνουν αναξιοποίητοι με το να κάνουν τα "υποχρεωτικά" προηγούμενα και ταυτόχρονα να ενισχύουν τους εκπαιδευτικούς τους να δοκιμάζουν νέα πράγματα, project, επιμορφώσεις, ΤΠΕ, και να ενισχύουν την επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών τους και των εαυτών τους μένοντας στο "παιχνίδι της εκπαίδευσης και της Δια βίου Μάθησης".

Odysseas είπε...

Έλενα,

Δεν έχω πετύχει συναδέλφισσες σαν εσένα (sic) γι' αυτό δεν μπορώ να ανοίξω παιδαγωγικές συζητήσεις σε βάθος.

Από την άλλη, δεν έχω πετύχει και διευθυντή να ασχολείται με το πετρέλαιο, τις λάμπες ή τα καζανάκια. Βεβαίως, ο κάθε διευθυντής έχει το ελεύθερο να ορίζει μόνος τις προτεραιότητές του. Άλλοι βάζουν σαν πρώτη προτεραιότητα την ενδοσχολική επιμόρφωση και την στήριξη των υφισταμένων τους, και άλλοι, κατά δήλωσή τους, τα καζανάκια...

Θα μιλήσω τώρα σοβαρά γιατί έχω μάθει ότι πιστεύεις ό,τι βλακεία σου λέω.

Δε μιλώ για συζητήσεις που γίνονται σε ένα διάλειμμα. Έχω κατά νου να μαζεύονται οι εκπαιδευτικοί σε ένα κενό ή σε δύο και να γίνεται μια σοβαρή παιδαγωγική συζήτηση, που θα έχει στόχους και θα αναζητεί κάποιο αποτέλεσμα. Αντί να φεύγουμε στο τετράωρο και να είμαστε οι δακτυλοδεικτούμενοι της κοινωνίας, να καθόμαστε και να οργανώνουμε ένα project. Να δεχόμαστε να μπει κάποιος στην τάξη μας και να συζητάμε μαζί του τι είδε. Να σχολιάζουμε τις εξελίξεις στην Παιδαγωγική. Να γίνει το σχολείο ένας χώρος πνευματικών αναζητήσεων. Εδώ ο ρόλος του διευθυντή είναι σημαντικός. Καίριος. Φυσικά, αν τα πεις αυτά στο σχολείο σου θα γελάνε μαζί σου. Αν πας να τα εφαρμόσεις θα σε κρεμάσουν. Αλλά μην αγχώνεσαι. Ούτως ή άλλως δεν είναι του γούστου σου. Εσύ παθιάζεσαι με τα καζανάκια...