26 Μαρτίου 2013

Αξιολόγηση εκπαιδευτικών II

Φανταστείτε το ακόλουθο σύστημα αξιολόγησης. Οι μαθητές δίνουν εξετάσεις. Στη συνέχεια οι τάξεις ταξινομούνται σε τρεις κατηγορίες. Αυτές που ξεπέρασαν τον μέσο όρο, αυτές που έπιασαν τον μέσο όρο κι αυτές που δεν πέρασαν τον μέσο όρο. Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών πλέον είναι εύκολη υπόθεση: οι πρώτοι είναι οι καλοί, οι δεύτεροι οι μέτριοι, οι τρίτοι οι ανεπαρκείς. Υπάρχει ένα σχολείο στη Αχαΐα που οι μισοί μαθητές του είναι τσιγγάνοι. Πιστεύετε πως κι αν ακόμα τους δίδασκε ο Θεός, οι μαθητές αυτοί θα πέρναγαν τον μέσο όρο;

Παρ' όλη την παντοδυναμία του θα αποτύγχανε.

Ο λόγος είναι απλός: από αλλού ξεκινάνε τα τσιγγανάκια, από αλλού ξεκινάνε τα άλλα παιδιά. Ολα τα παιδιά δεν είναι ίδια μεταξύ τους και πολλές διαϕορές οϕείλονται ϕυσικά στο περιβάλλον. Και η ανατροϕή των τσιγγανόπαιδων δεν είναι η καλύτερη δυνατή.

Τα ίδια ισχύουν και για τα σχολεία που έχουν τμήμα ένταξης ή υποδοχής. Ό,τι και να κάνουν οι δάσκαλοι θα υπάρχουν μαθητές που θα ρίχνουν τον μέσο όρο: παιδιά με νοητική υστέρηση, με αυτισμό, με μαθησιακές δυσκολίες, παιδιά που δεν ξέρουν ελληνικά. Μάλιστα, τα συγκεκριμένα παιδιά ϕεύγουν από σχολεία που δεν έχουν τμήματα ένταξης ή υποδοχής και πηγαίνουν σε αυτά που έχουν. Τεχνητά δηλαδή ανεβαίνει η επίδοση των πρώτων και κατεβαίνει των δεύτερων! Πολύ δίκαιο…

Τα ίδια ισχύουν και για τη ϕτώχεια. Εκεί που τα παιδιά πολλές ϕορές δουλεύουν όταν την ίδια ώρα τα υπόλοιπα τα βοηθούν οι γονείς τους ή το ϕροντιστήριο… Το ακόμα καλύτερο είναι πως στα σχολεία που ϕοιτούν τα μορϕωτικοοικονομικά ευνοημένα παιδιά, πόλος έλξης για όλους τους εκπαιδευτικούς, σε αυτά ακριβώς τα σχολεία που έχουν και τις υψηλότερες επιδόσεις, οι εκπαιδευτικοί κουράζονται λιγότερο. Τα παιδιά τα ξέρουν ήδη...

Πιθανότατα καλύτερα αποτελέσματα θα έχουμε αν αξιολογήσουμε τον τρόπο εργασίας του εκπαιδευτικού, κάτι που προσπαθεί να κάνει το προτεινόμενο σχέδιο αξιολόγησης. Για να το πω απλά, σκεϕτείτε δύο δασκάλους. Ο ένας ζητάει από τα παιδιά να μαθαίνουν το μάθημα παπαγαλία κι ο άλλος όχι. Δεν είναι και δύσκολο να βρούμε ποιος διδάσκει καλύτερα. Βέβαια, στην πράξη τα πράγματα είναι δυσκολότερα, αλλά είναι μια αρχή.

Αυτό όμως που με ανησυχεί είναι άλλο. Η συγκεκριμένη θέση έχει παρουσιαστεί πολλές ϕορές στο διαδίκτυο και δυστυχώς εμείς σιωπούμε. Πολύ ϕοβάμαι ότι αυτήν τη σιωπή σύντομα θα την πληρώσουμε, κι εμείς κι οι μαθητές μας, πολύ ακριβά…

3 σχόλια:

Τα δευτεράκια blogαρουν... είπε...

ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ ΑΠΟΛΥΤΑ!!!!!!!!!!!!!

Ανώνυμος είπε...

Όλα ωραία και καλά και σωστά.
Δε κατάλαβα κάτι! Αυτό που δεν κατάλαβα είναι η τελευταία παράγραφος. Έχει να κάνει με το θέμα της Αξιολόγησης, για το οποίο δεν γνωρίζω απολύτως τίποτα..

Odysseas είπε...

Εννοώ ότι, αν αρχίζουμε κι εφαρμόζουμε στην πράξη την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών με βάση τις επιδόσεις των μαθητών, θα την πατήσουμε κι εμείς οι εκπαιδευτικοί κι οι μαθητές μας. Και γι' αυτό πρέπει να βγούμε μπροστά, να ενημερώσουμε την κοινωνία ότι αυτή η άποψη είναι λάθος.