25 Μαρτίου 2015

Επιλογή διευθυντών

Το όραμά μου για το σχολείο είναι απλό: ένας χώρος όπου εξειδικευμένοι επιστήμονες ασχολούνται με την εκπαίδευση των παιδιών και όλα τα συμπαρομαρτούντα. Ο διευθυντής δεν είναι ο αρχηγός, αλλά ο συντονιστής, ο εμψυχωτής της συνεργασίας όλων των επιστημόνων προκειμένου να μεγιστοποιηθεί το αποτέλεσμα της προσπάθειάς τους. Επομένως, δεν μπορώ να δω καταλληλότερο για να επιλέξει τον διευθυντή της σχολικής μονάδας από τον ίδιο τον εκπαιδευτικό.

Η γνώμη μου είναι ότι όσοι ενοχλούνται το κάνουν για τρεις λόγους: ο πρώτος είναι το συμφέρον. Αν είσαι ήδη διευθυντής γιατί να θες αλλαγές; Γιατί να υποστηρίξεις μια διαδικασία που εμπεριέχει μια άμεση αξιολόγησή σου, με κίνδυνο να χάσεις τη λίγο ως πολύ εξασφαλισμένη θέση σου; Λογικό είναι να διαμαρτύρεσαι, κι εγώ το ίδιο θα έκανα αν ήμουν στη θέση τους. Δεν είμαι όμως και έχω πληρώσει πολλές φορές τις αδυναμίες του υπάρχοντος συστήματος, άρα γιατί να μη ζητάω κι εγώ με τη σειρά μου να αλλάξει; Γιατί να μη ζητάω να φέρω την ευθύνη εγώ και οι συνάδελφοί μου, αφού εμείς θα υποστούμε τις συνέπειες της ψήφου μας;

Ο δεύτερος λόγος είναι η υποτίμηση του επαγγέλματός μας. Δυστυχώς πολλοί συνάδελφοι έχουν πειστεί ότι είμαστε όντως ανίκανοι να επιλέξουμε σωστά. Είτε το λένε φανερά είτε κεκαλυμμένα τα λόγια τους αυτό φανερώνουν. Δηλώσεις όπως: «Θα σκοτωνόμαστε μεταξύ μας τώρα» αυτό αποκαλύπτουν. Έλλειψη αυτοπεποίθησης. Δεν αμφισβητούμε την ικανότητά μας να συμμετέχουμε στις εθνικές εκλογές. Αμφισβητούμε όμως την ικανότητά μας να ψηφίζουμε για διευθυντή. Αν είναι δυνατόν! Καιρός να αλλάξει η συγκεκριμένη στάση κι ένας τρόπος είναι και η προτεινόμενη αλλαγή.

Ο τρίτος λόγος είναι η μειωμένη δημοκρατική συνείδηση όλων μας. Αν και είμαστε δημοκρατικό κράτος, παντού υπάρχουν ιεραρχικές δομές που αναδύονται μέσα από μη δημοκρατικές διαδικασίες.Έχουμε εθιστεί σε αυτό. Λογικό είναι μια αριστερή κυβέρνηση να δοκιμάζει διαδικασίες που εμπνέονται από την άμεση δημοκρατία. Αν δεν το κάνουν κι αυτοί ποιοι θα το κάνουν; Λογικό είναι να μας ξενίζει, μιας και είναι κάτι πρωτόγνωρο για μας. Πριν όμως το καταδικάσουμε με όλο μας το είναι, δε βλάπτει να το δοκιμάσουμε και λίγο. Τουλάχιστον, για τα ελληνικά δεδομένα, είναι πρωτότυπο. Κι αν αποτύχει, δε θα είμαστε κι άμοιροι ευθυνών. Δε βλάπτει να αισθάνεσαι πού και πού συνυπεύθυνος και για μια αποτυχία. Μπορεί και να σε βοηθήσει να γίνεις καλύτερος. Αρκεί να αναλάβεις τις ευθύνες που σου αναλογούν.


8 σχόλια:

Elena Elliniadou είπε...

Ναι, θα συμφωνήσω με τα επιχειρήματά σου. Από την άλλη, ο διευθυντής-συντονιστής επιλέγει τους συνεργάτες του; ρωτήθηκε για την τοποθέτησή σου εκεί;
Τα κριτήρια επιλογής του διευθυντή θα είναι επιστημονικά, φιλικά, συμφεροντολογικά;
Δε σε ρωτάω ως διευθύντρια, γιατί δεν ανησυχώ ούτε για τη θέση μου, ούτε για την τύχη μου.
Όπως εσύ έχεις πληρώσεις όπως λες την ανεπάρκεια του συστήματος, κι οι διευθυντές έχουν πληρώσει την έλλειψη ικανών συνεργατών.
Άμοιροι ευθυνών δεν είμαστε ποτέ. Ούτε για τις μέχρι τώρα επιλογές και διαλογές στελεχών και εκπαιδευτικών.
Ορθό να έχει άποψη και ο ΣΔ. Θα αποφεύγονταν πολλές δυστυχίες και αστοχίες στις θέσεις αυτές.
Τα κριτήρια όμως; ποια θα είναι; πώς θα γίνει το όλο εγχείρημα;
Μήπως το υπουργείο να αναλάβει την ευθύνη ότι δεν προλαβαίνει να διενεργήσει κρίσεις αλλά ούτε θέλει να πάρει την ευθύνη της παράτασης και πετάει πιλοτικά το μπαλάκι στα σχολεία για ένα χρόνο;
Υπάρχει προηγούμενη βιβλιογραφική έρευνα, ένδειξη αποτελεσματικότητας τέτοιου εγχειρήματος σε άλλη χώρα, ή είναι εφεύρεση ανάγκης;

Τη δόξα της θέσης πολλοί εζήλεψαν, τα κάρβουνα όμως που τη συνοδεύουν; δύσκολα βάζει κανείς το κεφάλι του στον ντορβά.

Odysseas είπε...

Οι ανησυχίες σου, Έλενα, είναι εύλογες. Ωστόσο, νομίζω ότι στην πράξη δεν υπάρχουν επαρκή κριτήρια. Γι' αυτό κι επιλέγω να αποφασίζει μέσω ψηφοφορίας ο σύλλογος. Δεν είναι απαραίτητο το βάρος της επιλογής να το έχει αποκλειστικά αυτός. Επίσης, υπάρχει και η πιλοτική εφαρμογή. Προφανώς μην περιμένεις μια σαφή πρόταση. Δεν έχω ούτε τη θεωρητική κατάρτιση ούτε το ενδιαφέρον. Για να είμαι ειλικρινής με εκνεύρισε η υποτίμηση των συναδέλφων μου και εμένα του ίδιου. Αυτό δε σημαίνει ότι θα λυθούν όλα τα προβλήματα. Έτσι κι αλλιώς πολλά προβλήματα ξεκινούν από τη δική μας υποεκπαίδευση. Αυτή αρκεί για να τινάξει στον αέρα και το προτεινόμενο τρόπο επιλογής.

Elena Elliniadou είπε...

Με κάλυψες!

Odysseas είπε...

Κρίμα... έχω βαρεθεί να γράφω και κανείς να μην κάνει κάποιο σχόλιο της προκοπής... δε διαβάζω και σχόλια της προκοπής κάπου! Συνήθως ύβρεις εκτοξεύονται από παντογνώστες...

Elena Elliniadou είπε...

Είχα να πω αλλά είπα να μη βγάλω σώψυχα.
Αλλά με προκαλείς.
Σαφέστατα υποεκπαίδευση. Και πού να το πρωτοπείς;
Αισθάνομαι στο σχολείο σαν την αρένα του Κολοσσαίου.
Οι γονείς ανάλογα με τη μέρα τους και τις δράσεις σου σηκώνουν τους αντίχειρες πάνω ή κάτω.
Όσο δε λείπουν δάσκαλοι και το πάρκιν καλά κρατεί και η διδασκαλία εντάξει, όλα καλά περίπου.
Μόλις διαταραχτεί η ησυχία τους, δημιουργηθεί κενό, παρθεί απόφαση Συλλόγου και αλλαγή που επιβαρύνει μερικώς όλους αλλά δίκαια, ξεσηκωμός και επανάσταση. Βασιλικότεροι του βασιλέως. Αυτοί να ειδοποιήσουν στη διεύθυνση, να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, να πάρουν τα όπλα να πολεμήσουν τον εχθρό.
Αντίχειρες κάτω φυσικά.
Εξακολουθεί το σχολείο να είναι ο πρώτος φορέας που λούζεται τα αποτελέσματα της κρίσης, των εκλογών, των πολιτικών επιλογών, των πρόχειρων αποφάσεων του υπουργείου. Μηδενική πρόβλεψη, πρόλειψη, κι εμείς (εννοώντας όλους τους εκπαιδευτικούς) να κρατάμε τα σχολεία με όποιο κόστος.
(και μένα μου λείπει. Και οι αναρτήσεις και οι φωτιές από τα σχόλια από κάτω).

Odysseas είπε...

Απ' ό,τι βλέπω περνάς καλά! Ναι, δυστυχώς, οι γονείς και η κοινωνία γενικότερα είναι τροχοπέδη της εκπαίδευσης. Βέβαια κι εμείς δεν είμαστε άμοιροι ευθυνών. Εμείς θα έπρεπε να είμαστε οι μπροστάρηδες των μεταρρυθμίσεων. Αντ' αυτού, τα περιμένουμε όλα από το Υπουργείο, στο οποίο πάντα ο επικεφαλής είναι άσχετος με την Παιδαγωγική επιστήμη. Άντε μετά να δεις άσπρη μέρα...

Ανώνυμος είπε...

Στο 7/θ σχολείο που υπηρετώ φέτος στην αρχή της χρονιάς και μέχρι τα τέλη Σεπτέμβρη υπήρχαν 5 κενά δασκάλων, που καλύφθηκαν από αναπληρωτές. Πώς ένας τέτοιος σύλλογος διδασκόντων που αλλάζει στο μεγαλύτερο μέρος του κάθε χρόνο, θα επιλέξει αρχές Σεπτέμβρη διευθυντή; Ίσως μόνο αν κατά τη διάρκεια της χρονιάς μπορούσαμε οι δάσκαλοι να κρίνουμε τον διευθυντή μας με συγκεκριμένα ερωτηματολόγια και αυτά μαζί με τυπικά προσόντα να τα αξιολογούσε μια επιτροπή. Επίσης τι γίνεται στην περίπτωση που ο μοναδικός υποψήφιος διευθυντής ενός σχολείου δεν ψηφιστεί από τους δασκάλους; θα υπάρχει ποσοστό; Αν πάρει τουλάχιστον το 50% είναι ικανός, αν όχι; Θα διευθύνει κάποιος μόνο και μόνο, επειδή δεν μπορεί κάποιος άλλος (εκτός διευθυντή και όσων έχουν οργανική) να θέσει υποψηφιότητα;

Odysseas είπε...

Αυτά που αναφέρεις είναι θέματα που πρέπει να τα καλύψει το νομοσχέδιο. Προφανώς θα υπάρχουν και άλλα σημεία παρόμοιου προβληματισμού. Μπορεί το μεικτό σύστημα που προτείνεις να είναι καλύτερο. Το αναφέρω και στα σχόλια. Αν δε δοκιμαστεί δεν μπορείς να ξέρεις. Ωστόσο, πρέπει κάποτε με κάποιον τρόπο να ερωτηθούμε κι εμείς.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγεται με σχετική πλειοψηφία (κάτω από 150 ψήφους), αν δεν εκλεγεί με απόλυτη (πάνω από 150 ψήφους). Δε βλέπω γιατί να μη χρησιμοποιηθεί ένα παρόμοιο κριτήριο και για τους διευθυντές.