28 Μαρτίου 2015

Είμαι χαζός. Τι να κάνουμε;

Είμαι χαζός. Τι να κάνουμε; Δε γεννήθηκα έξυπνος σαν κι εσένα. Δεν ξέρω γιατί... ξέρω μόνο ότι είμαι χαζός. Δεν τα πιάνω με την πρώτη. Καμιά φορά δεν τα πιάνω καθόλου. Μου τα λένε, μου τα ξαναλένε, τίποτα... δεν το 'χω...

Ειδικά στο σχολείο... εκείνη η ανάγνωση... Έκτη έφτασα κι ακόμα κουτσοδιαβάζω. Ορθογραφία; Χάλια. Στα μαθηματικά; Σκράπας! Ιστορία, Γεωγραφία, Θρησκευτικά; Τίποτα! Ευτυχώς που οι περισσότεροι δεν ασχολούνται καν! Με αφήνουν μόνο μου, στην ησυχία μου... μια χαρά! Βέβαια, κάποιες φορές μου φωνάζουν. Τι να κάνω κι εγώ; Παιδί είμαι! Κάθομαι τόσες ώρες και βαριέμαι! Να μη μιλήσω με τον διπλανό μου; Άλλοτε κάποιοι ασχολούνται. Μα τελικά κι αυτοί μου φωνάζουν επειδή δεν καταλαβαίνω. Άσε... καλύτερα να μην ασχολούνται. Έχω την ησυχία μου...

Μόνο μια απορία έχω: μια φορά ο δάσκαλός μας μας είχε πει κάτι για του παιδιού τα δικαιώματα ή κάτι τέτοιο. Μας είπε ότι όλα τα παιδιά πρέπει να πηγαίνουν σχολείο για να μορφωθούν. Τότε σήκωσα αμέσως το χέρι μου και τον ρώτησα: «Κύριε, γιατί να πηγαίνουν όλα τα παιδιά στο σχολείο, αφού δεν μαθαίνουν όλα τα παιδιά γράμματα;».

1 σχόλιο:

Eirinik είπε...

...και όμως αρκεί ένας , ένας μόνο δάσκαλος να ασχοληθεί, ένας από όσους θα συναντήσει στην πορεία του ένας τέτοιος μαθητής...