26 Μαΐου 2015

Τελευταίες μέρες...

Δεν ξέρω από πού αντλώ το κουράγιο να κάνω μάθημα αυτές τις μέρες. Πιθανότατα με σώζει που δεν υπολογίζω πόσες μέρες έχουν απομείνει. Είναι έναν κόλπο κι αυτό για να ξεγελώ τον εαυτό μου. Νομίζω ότι είμαι στη μέση της χρονιάς και πάω με τον αυτόματο... βλέπεις στην Α΄ τάξη διδάσκεις απλά, βαρετά πράγματα που δεν τα καταλαβαίνουν. Για να είμαι ειλικρινής οι περισσότεροι μαθητές τα καταλαβαίνουν —σιγά σιγά βέβαια—, αλλά η γυναίκα μου πέθανε στα γέλια με την συγκεκριμένη διατύπωση.

Ρουτίνα και πάλι ρουτίνα... σκέφτομαι διάφορους επαΐοντες που νομίζουν ότι στην Α΄ διδάσκεις «βου και α βα». Τόσο άσχετοι που βάζουν και το και ανάμεσα... τόσο άσχετοι που δεν ξέρουν ότι πρέπει να ιδρώσεις για να το μάθουν κάποιοι μαθητές... και πρέπει να ιδρώσεις για να μάθουν να διαβάζουν κι άλλα πιο δύσκολα: βρα, χρα, νια, φτια, λια, ρπε κ.ά. Και να ήταν μόνο η ανάγνωση... αυτοί ήταν τυχεροί. Είτε δε χρειάστηκε κανείς να ιδρώσει είτε λησμόνησαν αυτόν —ή καλύτερα αυτή— που ίδρωσε...

Τα σκέφτομαι και πεισμώνω. Κοντεύουμε. Έχω όλο το καλοκαίρι μπροστά μου. 

2 σχόλια:

Δημήτρης Σπυρόπουλος είπε...

Η αγωνία και οι γόνιμοι προβληματισμοί ενός δασκάλου!!!
Κάπως έτσι νιώθουμε όλοι μας.
Καλημέρα συνάδελφε.

Ioanna Chatsikou είπε...

Πες τα συνάδελφε!!! Δεν είναι όλα βου και α, βα στην α΄!!! Εχει ζόρι που δεν τρως ούτε στη Στ!!!