10 Σεπτεμβρίου 2015

ΟΟΣΑ και ελληνικό σχολείο

Με μια πρόχειρη ματιά φαίνεται σωστό: εξετάσεις σε πανελλήνια κλίμακα, αν όχι σε όλες, τουλάχιστον ενδεικτικά σε μερικές τάξεις της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Τα σχολεία με τις υψηλότερες επιδόσεις θα έχουν και τους καλύτερους εκπαιδευτικούς. Είναι έτσι όμως;

Πιθανότατα θα ήταν, αν όλες οι τάξεις ήταν ίδιες. Δεν είναι όμως. Σκεφτείτε το εξής ακραίο παράδειγμα: έχουμε 3 τμήματα. Στο πρώτο είναι μαζεμένοι οι καλύτεροι μαθητές, στο δεύτερο οι μέτριοι, στο τρίτο οι αδύναμοι. Χρειάζονται τεστ για να βρούμε ποιοι εκπαιδευτικοί θα τα πάνε καλύτερα; Δεν ισχυρίζομαι ότι ο εκπαιδευτικός δεν έχει καμιά επίδραση ή ότι δεν πρέπει να αξιολογούμαστε. Ισχυρίζομαι ότι με τον συγκεκριμένο τρόπο δεν αξιολογούμαστε σωστά.

Στην επιστημονική έρευνα όταν επιθυμούμε να βγάλουμε κάποιο συμπέρασμα επιδιώκουμε να συγκρίνουμε όμοιες οντότητες που έχουμε μεταχειριστεί με διαφορετικό τρόπο. Λ.χ., συγκρίνουμε δύο ίδιες τάξεις —ως προς τον δείκτη νοημοσύνης, την ηλικία, το φύλο, την εθνότητα, την κοινωνικοοικονομική προέλευση και άλλους παράγοντες— στις οποίες διδάσκουμε το ίδιο μάθημα με διαφορετικό τρόπο. Οι τάξεις στα σχολεία της Ελλάδας δεν είναι ομοιογενείς. Υπάρχουν σχολεία με μεγάλο ποσοστό τσιγγανόπαιδων και σχολεία από τα οποία δεν περνούν ούτε απ' έξω οι τσιγγάνοι. Υπάρχουν σχολεία που έχουν τμήματα ένταξης —και άρα μαθητές με πολλές αδυναμίες— και σχολεία που στέλνουν τους συγκεκριμένους μαθητές εκεί που υπάρχουν τμήματα ένταξης και άρα απαλλάσσονται από αυτούς. Υπάρχουν σχολεία με πολλούς αλλοδαπούς και σχολεία με κανέναν αλλοδαπό. Υπάρχουν σχολεία με πληθώρα μορφωμένων γονιών και σχολεία στα οποία δε βρίσκεις πτυχιούχο γονιό ούτε για δείγμα. Ακόμα και μέσα στο ίδιο σχολείο είναι δυνατόν στο ένα τμήμα να είναι όλοι οι δύσκολοι μαθητές και στο άλλο κανένας...

Τα γράφω αυτά ορμώμενος από άρθρα στον τύπο πριν από λίγο καιρό τα οποία αναφέρουν ότι η κυβέρνηση θα εφαρμόσει τις υποδείξεις του ΟΟΣΑ. Μεταξύ άλλων ο ΟΟΣΑ αναφέρει και τον συγκεκριμένο τρόπο αξιολόγησης. Έχει κοπάσει τώρα ο θόρυβος, αλλά σε λίγο θα επανέλθει. Είναι λάθος. Δεν το λέω επειδή είμαι κατά της αξιολόγησης. Είναι λάθος το συγκεκριμένο κριτήριο για τους λόγους που προανέφερα. Κάποτε πρέπει, αντί να διαμαρτυρόμαστε δίχως επιχειρήματα, να περάσουμε στην αντεπίθεση καταρρίπτοντας μία προς μία τις αντιεπιστημονικές άποψεις με συστηματικό τρόπο. Θα πρέπει να ενημερώσουμε τον ελληνικό λαό με όποιο μέσο έχουμε στη διάθεσή μας, αντί να αναλωνόμαστε σε απεργίες οι οποίες γυρίζουν εναντίον μας.

2 σχόλια:

Γρηγόρης Ζερβός είπε...

Ακριβώς, Γιάννη. Να μη διαμαρτυρόμαστε χωρίς επιχειρήματα. Έχουμε ξεχάσει ότι είμαστε επιστήμονες (δεν το μάθαμε ποτέ μάλλον...) και ιδιαίτερα οι συνδικαλιστικές μας ηγεσίες, κεντρική και τοπικές, οι οποίες δεν ασχολούνται καθόλου με το επιστημονικό κομμάτι. Πού είναι αυτή η επιστημονική επιτροπή της ΔΟΕ;
Υπάρχουν έρευνες, επιστημονικά άρθρα, για την αξιολόγηση για παράδειγμα που ανέφερες κι εσύ, όπως και για πολλά άλλα θέματα, που κατά περίεργο τρόπο αποφεύγουμε να τις αναφέρουμε και να πατήσουμε πάνω σ' αυτές για να εκφράσουμε με επιστημονικό λόγο τις απόψεις μας...
Από τους μαθητές μας ζητάμε να εκφράζουν τις απόψεις τους με επιχειρήματα. Δάσκαλε που δίδασκες...

Γιάννης Μιχαηλίδης είπε...

Ναι, και δεν καταλαβαίνουμε ότι είναι πραγματικό πρόβλημα, Γρηγόρη. Δεν μπορείς να απαιτείς πράγματα, δίχως να εξηγείς στην κοινωνία γιατί τα ζητάς· ειδικά όταν υπάρχει ο κίνδυνος να σε χαρακτηρίσουν τεμπέλη. Πολλές φορές είμαστε κλεισμένοι στον δικό μας μικρόκοσμο, χωρίς να αντιλαμβανόμαστε πώς μας βλέπει ο περίγυρος σαν επαγγελματική ομάδα και όχι ατομικά σε προσωπικό επίπεδο ή μέσα από τα μάτια των παιδιών τους.