Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Είναι λογικό να αξιολογούνται τα σχολεία;


Τα σχολεία, ως ολόκληρες μονάδες και όχι ατομικά ο κάθε εκπαιδευτικός, αξιολογούνται σε διάφορες χώρες. Αναμενόμενο ήταν η αξιολόγηση να εμφανιστεί και σε εμάς. Δεν πρωτοτυπεί και ποτέ η ελληνική εκπαιδευτική πολιτική. Διαρκώς καινοτομούμε αντιγράφοντας. Στις ελάχιστες περιπτώσεις που προτείνει κάποιος κάτι πραγματικά πρωτότυπο, η ιδέα του καταγγέλλεται ως ανεφάρμοστη στην Ελλάδα...

Στην Αγγλία τα σχολεία αξιολογούνται εδώ και χρόνια από τον Ofsted, μία κυβερνητική υπηρεσία. Αυτήν την αξιολόγηση τη χρησιμοποιούν συχνά οι Άγγλοι γονείς για να επιλέξουν το σχολείο των παιδιών τους, ενώ είναι δυνατόν ακόμα και να κλείσουν σχολεία που παρουσιάζουν συστηματικά πολύ χαμηλή αξιολόγηση.

Το ερώτημα φυσικά είναι αν αυτή η υπηρεσία κάνει καλά τη δουλειά της. Ένας τρόπος για να το ελέγξουμε είναι να εξετάσουμε αν η ατομική επίδοση του μαθητή εξαρτάται από την ποιότητα του σχολείου. Αν δηλαδή τα καλά σχολεία έχουν συνήθως μαθητές που έχουν υψηλές επιδόσεις, ενώ τα σχολεία που βρίσκονται χαμηλά στη λίστα αξιολόγησης έχουν κυρίως μαθητές με χαμηλές επιδόσεις.

Με βάση έρευνα του 2020, η οποία εξετάζει τα σχολεία της Δευτεροβάθμιας, δε φαίνεται να συμβαίνει αυτό. Αντιθέτως, φαίνεται ότι η επίδραση της ποιότητας του σχολείου είναι πάρα πολύ μικρή στην επίδοση του μαθητή. Και αυτή η πάρα πολύ μικρή επίδραση ουσιαστικά δεν οφείλεται στην ποιότητα του σχολείου, αλλά στο ότι στα καλά σχολεία συνήθως πηγαίνουν μαθητές που έχουν υψηλές επιδόσεις στο Δημοτικό ή μαθητές που προέρχονται από τα υψηλά κοινωνικά στρώματα. 

Το περίεργο είναι ότι, σύμφωνα με τους ερευνητές, όσο κι αν έψαξαν, δεν κατάφεραν να βρουν άλλες έρευνες που να ερευνούν τη σχέση ανάμεσα στην αξιολόγηση του σχολείου από τον Ofsted και στην ατομική επίδοση του μαθητή. Δηλαδή, ενώ αυτή η υπηρεσία αξιολογεί όλα τα σχολεία στη Βρετανία, την ίδια δε φαίνεται να την αξιολογεί κανείς, εξετάζοντας την πιο σημαντική πτυχή: την ατομική επίδοση του μαθητή. 

Σύμφωνα πάλι με τους ίδιους ερευνητές, άλλες έρευνες για τη σχέση της ποιότητας του σχολείου και της ατομικής επίδοσης του μαθητή που δε διερευνούν τον Ofsted καταλήγουν σε παρόμοια συμπεράσματα. Φαίνεται δηλαδή ότι, όπως και να αξιολογήσεις ένα σχολείο, η ποιότητά του επηρεάζει σε μικρό βαθμό την επίδοση των μαθητών.

Άρα, ελλοχεύει ο εξής κίνδυνος με τη συγκεκριμένη μεταρρύθμιση: οι γονείς να διαβάζουν τις αξιολογήσεις, να τρέχουν να γράψουν τα παιδιά τους στα «καλά» σχολεία, οι εκπαιδευτικοί να αγωνίζονται να βελτιώσουν την αξιολόγηση του σχολείου, οι μαθητές να μην ωφελούνται από τη βελτίωση, κανείς να μην ενδιαφέρεται για αυτό και να είμαστε μία ωραία ατμόσφαιρα…

Μαράζι το έχω να συγκινηθεί κάποτε το υπουργείο με κάτι απλό, αποτελεσματικότερο από διάφορες φανταχτερές λύσεις που κυκλοφορούν δεξιά και αριστερά, οι οποίες, δυστυχώς, πολλές φορές απορρέουν από πολιτικές ιδεοληψίες και όχι από τις επιστήμες της εκπαίδευσης.

ΥΓ 

Άλλο πράγμα η αξιολόγηση του σχολείου και άλλο πράγμα η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού. Εγώ γράφω για την αξιολόγηση των σχολείων.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Κάθετη Αφαίρεση

Με την κάθετη αφαίρεση είμαστε όλοι εξοικειωμένοι. Τόσο που αδυνατούμε να καταλάβουμε τις δυσκολίες που συναντούν οι μαθητές της Β΄ Δημοτικού όταν την πρωτοσυναντούν. Ας πάρουμε για παράδειγμα την ακόλουθη αφαίρεση:  53 -19 Τα παιδιά αδυνατούν να κατανοήσουν για ποιον λόγο δανειζόμαστε μια δεκάδα και το 3 στη θέση των μονάδων γίνεται 13 και γιατί στη συνέχεια το 1 στη θέση των δεκάδων γίνεται 2. Σε μας φαίνεται αυτονόητο αλλά, αν το σκεφτούμε λίγο καλύτερα, απλώς έχουμε εξοικειωθεί με τη διαδικασία. Στην πραγματικότητα δεν καταλαβαίνουμε τι κάνουμε. Πώς μπορούμε να ξεπεράσουμε αυτήν την δυσκολία; Mε τη γυναίκα μου, που διδάσκει φέτος στη Β΄ Δημοτικού, προτείνουμε δύο τρόπους. Η ουσία είναι η ίδια, ο τρόπος διδασκαλίας αλλάζει. Στον πρώτο τρόπο η διδασκαλία είναι άμεση (ο δάσκαλος δηλαδή εξηγεί και οι μαθητές παθητικά παρατηρούν). Τα βήματα είναι τα εξής: Α) Παρουσιάζουμε με κυβάκια τον αριθμό 53 δηλαδή με πέντε δεκάδες και τρεις μονάδες, ενώ δίπλα μας έχουμε ένα παιδί που έχει

Για τις κάμερες στην τάξη

Το πρόβλημα με την κάμερα ξεκινάει από τη στρεβλή αντίληψη που έχει πολύς κόσμος για το τι είναι η διδασκαλία. Διαφωνώ με την κάμερα όχι γιατί φοβάμαι να με αξιολογήσουν· όποιος θέλει να μου στείλει μήνυμα και να έρθει. Διαφωνώ γιατί ο μαθητής στο σπίτι δε θα μάθει και ταυτόχρονα θα εμποδίσει και τους άλλους μαθητές στην τάξη να μάθουν.  Γιατί δε θα μάθει ο μαθητής στο σπίτι; Ο πρώτος λόγος είναι ότι οι ανήλικοι δεν είναι ενήλικοι· δεν μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα τα οποία τα κάνουμε εμείς με μεγάλη ευκολία. Καθήκον του εκπαιδευτικού είναι να παρέμβει για να καλύψει αυτό το έλλειμμα. Μία από τις παρεμβάσεις είναι να κρατά τους μαθητές προσηλωμένους στο μάθημα. Πώς θα το κάνει αυτό όταν ο μαθητής θα βρίσκεται στο σπίτι; Είναι σίγουρο ότι μετά από ένα χρονικό διάστημα ο μαθητής δε θα τον παρακολουθεί πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, ενώ ο ίδιος μαθητής αν ήταν στην τάξη πιθανότητα θα τον παρακολουθούσε.  Δεύτερον, το μάθημα στο σχολείο στηρίζεται στην αλληλεπίδραση του εκπαιδευτικού με τον

Αυτοαποτελεσματικότητα (self-efficacy)

Η έλλειψη κινήτρων από πλευράς ορισμένων μαθητών και η συνεπακόλουθη αδιαφορία τους για το μάθημα είναι ένα γενικό πρόβλημα που απαντάται σε όλα τα σχολεία. Η εκπαιδευτική ψυχολογία, με την έρευνα πάνω στα κίνητρα των μαθητών τα τελευταία χρόνια, έχει εξηγήσει αρκετά ικανοποιητικά πολλές από αυτές τις συμπεριφορές και προτείνει διάφορες λύσεις στο δάσκαλο, προκειμένου να αποφύγει τέτοιες συμπεριφορές από την πλευρά των μαθητών. Μία από τις θεωρίες των κινήτρων, που έχει σε βάθος ερευνηθεί, περιστρέφεται γύρω από τη θεωρία της αυτοαποτελεσματικότητας ( self - efficacy ) του Bandura και επιχειρεί να εξηγήσει πολλές περιπτώσεις έλλειψης συμμετοχής των μαθητών, ενώ παράλληλα προτείνει τρόπους βελτίωσης αυτής της κατάστασης. Ο Bandura ορίζει την αυτοαποτελεσματικότητα ως την πίστη που έχει ένα άτομο ότι διαθέτει τις ικανότητες να εκτελέσει ένα συγκεκριμένο έργο υπό συγκεκριμένες συνθήκες. Η έννοια της αυτοαποτελεσματικότητας δεν υποδηλώνει τις πραγματικές ικανότητες που μπορεί ν