Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Συνέντευξη του Βαγγέλη Ιντζίδη

Αναρτήθηκε από Γιάννης Μιχαηλίδης 1.12.13

Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές

Βαγγέλης Ιντζίδης Συνέντευξη

Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Η Κάθετη Αφαίρεση

Με την κάθετη αφαίρεση είμαστε όλοι εξοικειωμένοι. Τόσο που αδυνατούμε να καταλάβουμε τις δυσκολίες που συναντούν οι μαθητές της Β΄ Δημοτικού όταν την πρωτοσυναντούν. Ας πάρουμε για παράδειγμα την ακόλουθη αφαίρεση: 53 -19 Τα παιδιά αδυνατούν να κατανοήσουν για ποιον λόγο δανειζόμαστε μια δεκάδα και το 3 στη θέση των μονάδων γίνεται 13 και γιατί στη συνέχεια το 1 στη θέση των δεκάδων γίνεται 2. Σε μας φαίνεται αυτονόητο αλλά, αν το σκεφτούμε λίγο καλύτερα, απλώς έχουμε εξοικειωθεί με τη διαδικασία. Στην πραγματικότητα δεν καταλαβαίνουμε τι κάνουμε. Πώς μπορούμε να ξεπεράσουμε αυτήν την δυσκολία; Mε τη γυναίκα μου, που διδάσκει φέτος στη Β΄ Δημοτικού, προτείνουμε δύο τρόπους. Η ουσία είναι η ίδια, ο τρόπος διδασκαλίας αλλάζει. Στον πρώτο τρόπο η διδασκαλία είναι άμεση (ο δάσκαλος δηλαδή εξηγεί και οι μαθητές παθητικά παρατηρούν). Τα βήματα είναι τα εξής: Α) Παρουσιάζουμε με κυβάκια τον αριθμό 53 δηλαδή με πέντε δεκάδες και τρεις μονάδες, ενώ δίπλα μας έχουμε ένα παιδί που ...

Πρότυπα, Πειραματικά, Ωνάσεια σχολεία

Σύμφωνα με την υπουργό, και όχι μόνο, το γεγονός ότι αρκετοί γονείς επιθυμούν να γράψουν τα παιδιά τους στα Πρότυπα, Πειραματικά και Ωνάσεια αποτελεί ψήφο εμπιστοσύνης για τα συγκεκριμένα σχολεία. Με άλλα λόγια το αυξημένο ενδιαφέρον των γονιών φανερώνει ότι η κυβερνητική πολιτική πέτυχε. Είναι όμως τόσο απλά τα πράγματα; Αρκεί το ενδιαφέρον των γονιών για να διαπιστώσεις αν ένας εκπαιδευτικός θεσμός είναι επιτυχημένος; Δεν απαιτείται επιστημονική έρευνα; Θα ξεκινήσω την ανάλυσή μου με μία παραδοχή. Οι περισσότεροι γονείς δεν είναι ειδικοί σε θέματα εκπαίδευσης. Δε δραστηριοποιούνται επαγγελματικά στον συγκεκριμένο χώρο ούτε έχουν σχετικές σπουδές, δεν περιμένουμε να καθορίσουν την εκπαιδευτική πολιτική της χώρας ούτε λογοδοτούν για την ποιότητα του εκπαιδευτικού συστήματος. Επιπρόσθετα, είναι απίθανο οι γονείς να μελέτησαν ενδελεχώς την επιστημονική βιβλιογραφία και να κατέληξαν σε ένα ασφαλές συμπέρασμα για το αν τα συγκεκριμένα σχολεία αξίζουν ή όχι. Άρα, για ποιον λόγο θα πρέπει να...

Έχουν δικαίωμα οι εκπαιδευτικοί να κρίνουν την αξιολόγηση;

Ενώ η ελληνική κοινωνία θεωρεί αυτονόητη την ανάγκη να αξιολογούνται οι εκπαιδευτικοί, μάλλον νιώθει άβολα όταν ακούει ότι εξίσου απαραίτητη είναι και η άσκηση κριτικής στην αξιολόγηση, ειδικά όταν η κριτική προέρχεται από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς. Κάποιοι μάλιστα θεωρούν αδιανόητο ο εργαζόμενος να κρίνει τον τρόπο με τον οποίο τον αξιολογεί ο εργοδότης του. Λίγο πολύ πιστεύουν ότι ο εργοδότης μπορεί να κάνει ό,τι θέλει στον συγκεκριμένο τομέα. Αν δεν αρέσει στον εργαζόμενο ας φύγει από τη δουλειά. Το πρόβλημα όμως είναι ότι τα σχολεία είναι δημόσια, οι εκπαιδευτικοί είναι πολίτες, συχνά έχουν και οι ίδιοι παιδιά που φοιτούν στα σχολεία και παράλληλα είναι τα πλέον κατάλληλα άτομα για να μιλήσουν για την εκπαίδευση. Συνεπώς, πώς είναι δυνατόν να απαιτούν κάποιοι να σιωπούμε στο θέμα της αξιολόγησης; Πριν ξεκινήσω την κριτική μου στην τρέχουσα αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, θα περιγράψω σύντομα τη διαδικασία. Ο εκπαιδευτικός πρέπει να πραγματοποιήσει συνολικά τέσσερις μονόωρες διδ...

Από το Blogger