Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κατανεμημένη εξάσκηση



Η δεύτερη πρακτική που αναλύεται στο βιβλίο Powerful Teaching: Unleash the Science of Learning είναι η εκτεταμένη εξάσκηση. Σημαίνει δύο πράγματα:
Α) Άπλωνε αντί να συσσωρεύεις τη διδασκαλία
Σκέψου ότι είναι Δευτέρα και οι μαθητές γράφουν τεστ την Παρασκευή. Μπορείς να ασχοληθείς μόνο τέσσερις ώρες για να τους προετοιμάσεις για το τεστ. Θα αφιερώσεις τέσσερις ώρες την Πέμπτη ή μία ώρα τη Δευτέρα, μία την Τρίτη, μία την Τετάρτη, μία την Πέμπτη; Ποια είναι η καλύτερη μέθοδος; Η έρευνα λέει η δεύτερη. Να κατανείμεις, να απλώσεις δηλαδή τη διδασκαλία και όχι να την συσσωρεύσεις σε μία μέρα.

Μπορείς να το εφαρμόσεις παντού: όταν θες να διδάξεις προπαίδεια, τις τέσσερις πράξεις, το υποκείμενο, το αντικείμενο, το κατηγορούμενο, τους επιρρηματικούς προσδιορισμούς, προβλήματα στα Μαθηματικά και στις Φυσικές Επιστήμες. Αντί, π.χ., να αφιερώνεις μία ολόκληρη διδακτική ώρα στην προπαίδεια, καλύτερα να εξασκήσεις τους μαθητές ένα πεντάλεπτο κάθε φορά που έχεις Μαθηματικά και μετά να συνεχίσεις με ό,τι άλλο έχεις σχεδιάσει εκείνη την ημέρα.
Β) Κάνε συχνές επαναλήψεις
Η ανάσυρση πρέπει να επαναλαμβάνεται παραπάνω από μία φορά για να μπορέσει να διατηρηθεί η γνώση στη μνήμη των μαθητών. Πόσο συχνά πρέπει να γίνεται αυτό; Όσο συχνότερα τόσο καλύτερα. Για να το καταφέρεις πρέπει να εντοπίσεις τι ακριβώς θέλεις να επαναλάβεις. Επίσης, πρέπει να συνειδητοποιήσεις ότι το σημαντικό δεν είναι το πόσα θα παρουσιάσεις — διαλέξεις, κείμενα, εικόνες, βίντεο —, αλλά το πόσα θα θυμούνται. Προφανώς, θα θυσιαστεί ύλη. Είναι προτιμότερο να μην τα πεις όλα και να θυμούνται κάτι, από το να τα πεις όλα και να μη θυμούνται τίποτα.

Πώς μπορούν να γίνουν οι επαναλήψεις; Ίσως ο πιο απλός τρόπος είναι να αφιερώνεις 1-2 λεπτά στην αρχή και να τους θέτεις ένα ή δύο ερωτήματα. Πρέπει να τα απαντήσουν με βάση όσα θυμούνται και όχι ψάχνοντας στα βιβλία. Ιδανικό είναι οι ερωτήσεις να αναφέρονται σε γνώσεις που απαιτούνται για το μάθημα της ημέρας. Είναι σημαντικό να μην παρουσιάσεις εσύ τις παλιές γνώσεις στους μαθητές, αλλά να αναγκαστούν οι ίδιοι να τις θυμηθούν και μετά να τους ανατροφοδοτήσεις. Και εδώ ισχύει ό,τι ισχύει για την ανάσυρση: πρέπει να προσπαθήσουν να απαντήσουν όλοι. Ακόμα και αν δεν τα καταφέρουν κάποιοι, θα ωφεληθούν αφού θα ανατροφοδοτηθούν.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Κάθετη Αφαίρεση

Με την κάθετη αφαίρεση είμαστε όλοι εξοικειωμένοι. Τόσο που αδυνατούμε να καταλάβουμε τις δυσκολίες που συναντούν οι μαθητές της Β΄ Δημοτικού όταν την πρωτοσυναντούν. Ας πάρουμε για παράδειγμα την ακόλουθη αφαίρεση:  53 -19 Τα παιδιά αδυνατούν να κατανοήσουν για ποιον λόγο δανειζόμαστε μια δεκάδα και το 3 στη θέση των μονάδων γίνεται 13 και γιατί στη συνέχεια το 1 στη θέση των δεκάδων γίνεται 2. Σε μας φαίνεται αυτονόητο αλλά, αν το σκεφτούμε λίγο καλύτερα, απλώς έχουμε εξοικειωθεί με τη διαδικασία. Στην πραγματικότητα δεν καταλαβαίνουμε τι κάνουμε. Πώς μπορούμε να ξεπεράσουμε αυτήν την δυσκολία; Mε τη γυναίκα μου, που διδάσκει φέτος στη Β΄ Δημοτικού, προτείνουμε δύο τρόπους. Η ουσία είναι η ίδια, ο τρόπος διδασκαλίας αλλάζει. Στον πρώτο τρόπο η διδασκαλία είναι άμεση (ο δάσκαλος δηλαδή εξηγεί και οι μαθητές παθητικά παρατηρούν). Τα βήματα είναι τα εξής: Α) Παρουσιάζουμε με κυβάκια τον αριθμό 53 δηλαδή με πέντε δεκάδες και τρεις μονάδες, ενώ δίπλα μας έχουμε ένα παιδί που έχει

Για τις κάμερες στην τάξη

Το πρόβλημα με την κάμερα ξεκινάει από τη στρεβλή αντίληψη που έχει πολύς κόσμος για το τι είναι η διδασκαλία. Διαφωνώ με την κάμερα όχι γιατί φοβάμαι να με αξιολογήσουν· όποιος θέλει να μου στείλει μήνυμα και να έρθει. Διαφωνώ γιατί ο μαθητής στο σπίτι δε θα μάθει και ταυτόχρονα θα εμποδίσει και τους άλλους μαθητές στην τάξη να μάθουν.  Γιατί δε θα μάθει ο μαθητής στο σπίτι; Ο πρώτος λόγος είναι ότι οι ανήλικοι δεν είναι ενήλικοι· δεν μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα τα οποία τα κάνουμε εμείς με μεγάλη ευκολία. Καθήκον του εκπαιδευτικού είναι να παρέμβει για να καλύψει αυτό το έλλειμμα. Μία από τις παρεμβάσεις είναι να κρατά τους μαθητές προσηλωμένους στο μάθημα. Πώς θα το κάνει αυτό όταν ο μαθητής θα βρίσκεται στο σπίτι; Είναι σίγουρο ότι μετά από ένα χρονικό διάστημα ο μαθητής δε θα τον παρακολουθεί πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, ενώ ο ίδιος μαθητής αν ήταν στην τάξη πιθανότητα θα τον παρακολουθούσε.  Δεύτερον, το μάθημα στο σχολείο στηρίζεται στην αλληλεπίδραση του εκπαιδευτικού με τον

Αυτοαποτελεσματικότητα (self-efficacy)

Η έλλειψη κινήτρων από πλευράς ορισμένων μαθητών και η συνεπακόλουθη αδιαφορία τους για το μάθημα είναι ένα γενικό πρόβλημα που απαντάται σε όλα τα σχολεία. Η εκπαιδευτική ψυχολογία, με την έρευνα πάνω στα κίνητρα των μαθητών τα τελευταία χρόνια, έχει εξηγήσει αρκετά ικανοποιητικά πολλές από αυτές τις συμπεριφορές και προτείνει διάφορες λύσεις στο δάσκαλο, προκειμένου να αποφύγει τέτοιες συμπεριφορές από την πλευρά των μαθητών. Μία από τις θεωρίες των κινήτρων, που έχει σε βάθος ερευνηθεί, περιστρέφεται γύρω από τη θεωρία της αυτοαποτελεσματικότητας ( self - efficacy ) του Bandura και επιχειρεί να εξηγήσει πολλές περιπτώσεις έλλειψης συμμετοχής των μαθητών, ενώ παράλληλα προτείνει τρόπους βελτίωσης αυτής της κατάστασης. Ο Bandura ορίζει την αυτοαποτελεσματικότητα ως την πίστη που έχει ένα άτομο ότι διαθέτει τις ικανότητες να εκτελέσει ένα συγκεκριμένο έργο υπό συγκεκριμένες συνθήκες. Η έννοια της αυτοαποτελεσματικότητας δεν υποδηλώνει τις πραγματικές ικανότητες που μπορεί ν