Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Οκτώβριος, 2013

Ανθρώπινα δικαιώματα και ΚΕΔΔΥ

Με βάση το υπάρχον νομικό πλαίσιο οι γονείς είναι αυτοί που αποφασίζουν για το αν θα πάνε τα παιδιά τους στο ΚΕΔΔΥ. Είναι μια κατάσταση που προκαλεί συχνά προβλήματα, αφού πολλοί γονείς δεν αποδέχονται το πρόβλημα. Το αποτέλεσμα το βλέπουμε καθημερινά: κι εμείς και τα παιδιά ταλαιπωρούμαστε. Το θέμα είναι πώς θα αλλάξει αυτή η κατάσταση.

Αυτό το ερώτημα με έχει απασχολήσει πολύ. Το βασικό εμπόδιο είναι φυσικά ο νόμος: δεν μπορούμε να τον αποφύγουμε. Η μόνη λύση που μας μένει είναι να κριθεί αντισυνταγματικός. Είναι δυνατόν; Πιστεύω πως ναι.

Πιθανόν να μην το γνωρίζετε, αλλά τα Ανθρώπινα Δικαιώματα είναι υπεράνω του συντάγματος. Τα Ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά και τα δικαιώματα του παιδιού, ορίζουν ως δικαίωμα το δικαίωμα του παιδιού στην εκπαίδευση. Όταν οι γονείς αρνούνται να πάνε το παιδί τους στο ΚΕΔΔΥ, δεν παραβιάζουν το συγκεκριμένο δικαίωμα; Όταν ένα παιδί έχει νοητική ανεπάρκεια, αυτισμό, μαθησιακές δυσκολίες, ΔΕΠ-Υ και δεν του παρέχουν όλη τη βοήθεια που του αξίζει, δεν το παρα…

Ευέλικτη Ζώνη

Η συγκεκριμένη ανάρτηση δεν λέει κάτι καινούριο. Από την αρχή της καθιέρωσης της Ευέλικτης Ζώνης έχουν γραφτεί πολλά εναντίον της. Στεκόμαστε, συνήθως, στο τι ενδέχεται να είπε κάποιος σύμβουλος, οποίος μπορεί και να είναι άσχετος, του οποίου τα λόγια μπορεί και να παρερμηνεύτηκαν, και δε στεκόμαστε στις δυνατότητες που μας προσϕέρει η παρουσία της στο πρόγραμμά μας.

Για μένα είναι η καλύτερη ευκαιρία, εξαιτίας του ασαϕούς χαρακτήρα της, να δημιουργήσω κάτι δικό μου, κάτι που να απορρέει από τους προβληματισμούς μου, τα ενδιαϕέροντά μου, το πάθος μου. Προϕανώς, πρέπει να το συνδέσω με τα υπόλοιπα μαθήματα. Η ευέλικτη ζώνη δεν είναι παιδική χαρά. Να το συνδέσω όμως με έναν τρόπο που τον καθορίζω εγώ και οι αναζητήσεις μου, η τάξη μου και οι ιδιαιτερότητές της, οι συνάδελϕοί μου και οι συζητήσεις μας. Να το πω αλλιώς: είναι η καλύτερη ευκαιρία να μπαλώσω τις τρύπες του συστήματος.

Αυτό το μπάλωμα είναι και το πιο σημαντικό στοιχείο. Μας δίνει τη δυνατότητα να δείξουμε στην κοινωνία ότι …

Οι απεργίες: απαραίτητες διευκρινίσεις

Εξαιτίας κάποιων σχολίων νιώθω ότι πρέπει να διευκρινίσω κάποια πράγματα σχετικά με προηγούμενή μου ανάρτηση. Ξεκινάω λοιπόν:
Πρώτον, δεν έγραψα ούτε πιστεύω ότι πρέπει να απαγορευτεί η απεργία. Λέω ότι δεν είναι αποτελεσματική και πρέπει να αναζητήσουμε τρόπους να κερδίζουμε τους αγώνες μας και όχι μόνο να αγωνιζόμαστε.
Δεύτερον, όταν λέω να δουλεύουμε στις διακοπές εννοώ τα εξής μεταξύ άλλων: Να παρακολουθούμε τις εξελίξεις στην επιστήμη μας.Να αναλύουμε ερευνητικά δεδομένα που έχουμε συλλέξει από τη χρονιά που έκλεισε.Να δημοσιεύουμε έρευνες δικές μας.Να βρίσκουμε ανθρώπους με παρόμοια ενδιαφέροντα και να μελετάμε από κοινού τους προβληματισμούς μας.Δεν είναι κακό να γίνεται και κανένας σύλλογος στις διακοπές. Δε χάθηκε ο κόσμος.Τρίτον, όταν λέω για εναλλακτικούς τρόπους δράσης εννοώ, για παράδειγμα: Να μαζέψουμε υπογραφές, π.χ., για να βελτιωθεί το βιβλίο των μαθηματικών της Β' Δημοτικού.Να διαδηλώσουμε και στις διακοπές με αιτήματα αποκλειστικά παιδαγωγικά, χωρίς δηλαδή να υπάρχε…

Οι απεργίες

Όποτε ακούω προκήρυξη απεργίας αναρωτιέμαι πόσες απεργίες θα περάσουν για να καταλάβουμε ότι αυτός ο δρόμος δεν οδηγεί πουθενά. Δεν έχουμε κερδίσει ποτέ τίποτα το ουσιαστικό σε σχέση πάντα με αυτά που έχουν κερδίσει άλλοι επαγγελματικοί κλάδοι. Χρόνια στο Δημόσιο οι μισθοί μας ήταν οι χαμηλότεροι. Δε λέω, φυσικά, να μην αγωνιστούμε· λέω να αγωνιστούμε αποτελεσματικότερα.

Η γνώμη μου είναι πως το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε δεν είναι το οικονομικό. Είναι βαθύτερο κι έχει σχέση με το επαγγελματικό μας κύρος. Μπορεί όλοι να αναφωνούν: «Όλα είναι θέμα παιδείας», όταν όμως έρθει η ώρα μάς θεωρούν κατώτερους. Αν δε λυθεί αυτό, αν δε μας θεωρούν σπουδαίους, πώς είναι δυνατόν να περιμένουμε να ικανοποιηθούν τα αιτήματά μας;

Για να αλλάξει η κατάσταση πρέπει να κινηθούμε σε δύο κατευθύνσεις. Πρώτον, να δουλέψουμε περισσότερο. Να δουλέψουμε τα απογεύματα, να δουλέψουμε τα Σαββατοκύριακα, να δουλέψουμε τα Χριστούγεννα και το Πάσχα, να δουλέψουμε το καλοκαίρι. Το ξέρουμε ότι οι περισσότεροι δεν…

Εκπαίδευση και Φασισμός 2

Φαίνεται, με κάποια ερωτηματικά, ότι σιγά σιγά καθαρίζουμε με τη Χρυσή Αυγή. Αυτό δε σημαίνει πως καθαρίζουμε και με τον φασισμό. Αυτό είναι δουλειά της εκπαίδευσης και όχι της αστυνομίας. Χιλιοειπωμένο κλισέ και όταν γράφεις πρέπει να τα αποφεύγεις. Έτσι κι εγώ δε θα το αναφέρω άλλο. Θα πω μόνο πως με την παρούσα ανάρτηση θα προσπαθήσω να παρουσιάσω κάποιες πολύ συγκεκριμένες προτάσεις καταπολέμησης του φασισμού στο σχολείο.

Είχα γράψει και παλιότερα για το ίδιο θέμα. Τότε είχα επικεντρωθεί στη στρατιωτική πειθαρχία. Τώρα θα επικεντρωθώ στη βία και στον ανορθολογισμό. Δε με ενδιαφέρει η σχέση τους. Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι υπάρχει μια θετική ανάδραση ανάμεσά τους. Ενισχύει το ένα χαρακτηριστικό το άλλο και αντιστρόφως. Το κεντρικό σημείο όμως είναι ότι η εκπαίδευση οφείλει να ασχοληθεί και με τα δυο.

Υπάρχουν δύο τρόποι για να το πετύχει. Ο πρώτος είναι έμμεσος. Αναφέρομαι στον τρόπο διδασκαλίας. Η διδασκαλία οφείλει να δημιουργεί στο σχολείο τις προϋποθέσεις ώστε τα παιδιά να…