Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάρτιος, 2008

Σκόρπιες σκέψεις ανήμερα της εθνικής επετείου

Κάθε χρόνο τέτοιες στιγμές αναλογίζομαι τι κερδίζουν οι μαθητές με τον τρόπο εορτασμού των εθνικών επετείων μας. Τι είναι τελικά μια εθνική επέτειος και τι οφέλη προσδοκούμε για τους μαθητές μας; Όσον αφορά το πρώτο ερώτημα θυμάμαι πάντα μια φράση ενός καθηγητή μου: Οι γιορτές αυτές είναι μνήμη και μίμηση. Μαθαίνουμε δηλαδή για το παρελθόν και προσπαθούμε να προσαρμόσουμε τη γνώση αυτή στο παρόν. Άρα και οι εκπαιδευτικές μας προσδοκίες πρέπει να είναι αντίστοιχες. Αυτό που με προβληματίζει, από τότε που μπήκα στην εκπαίδευση, είναι πως δε βλέπω να πραγματώνονται αυτοί οι δύο στόχοι. Βλέπω να καταβάλλονται πραγματικά φιλότιμες προσπάθειες από τους εκπαιδευτικούς για την προετοιμασία της γιορτής, ώρες να χάνονται, αλλά εν τέλει το αποτέλεσμα να είναι το ίδιο. Τα παιδιά να παραμένουν τραγικά ανιστόρητα. Τι θα μπορούσε να μας βγάλει από αυτό το αδιέξοδο; Πραγματικά δεν ξέρω. Θεωρώ όμως πως οι σχολικές εορτές έχουν καθηλωθεί σε ένα πρότυπο από το οποίο η έξοδος δεν είναι εύκολη.

Χύδην γνώση*

Διαθεματικότητα – Σχέδια Εργασίας. Δύο έννοιες που ομολογουμένως έχουν κατακλύσει τα αναλυτικά μας προγράμματα. Συνοψίζοντας, θα λέγαμε ότι πρόκειται για μια αντιστροφή των παραδοσιακών πρακτικών ταξινόμησης της γνώσης και διδακτικής. Αντί να οργανώνεται το μάθημα με βάση κάποιον επιστημονικό κλάδο (μαθηματικά, χημεία, φυσική κ.τ.λ.), η διδασκαλία περιστρέφεται γύρω από κάποιο θέμα (το νερό, την πόλη, το χωριό κ.τ.λ.). Εν συνεχεία αναλύεται σε διάφορα υποθέματα με βάση είτε κάποιες θεωρίες νοημοσύνης είτε τα παραδοσιακά μαθήματα του αναλυτικού προγράμματος. Έτσι, αν επιλεγεί το θέμα του νερού, ο μαθητής μπορεί να καταπιαστεί με τα εξής υποθέματα: με τη μέτρηση και τον υπολογισμό του όγκου του νερού (μαθηματικά)∙ την παρουσία του νερού στην ελληνική παιδική λογοτεχνία, τις παράγωγες λέξεις (γλώσσα)∙ την αξιοποίηση του νερού από τον άνθρωπο (ιστορία – φυσικές επιστήμες)∙ με τα ποτάμια, τις λίμνες, τις θάλασσες (βιολογία – οικολογία – γεωγραφία) κ.ο.κ. Μ’ αυτόν τον τρόπο θεωρείται ότι ξ

Μερικές σκέψεις σχετικά με την επιμόρφωση

Ορμώμενος από κάποια σχόλια για τα Χαρούμενα Μαθηματικά καταθέτω τις παρακάτω σκέψεις σαν ερεθίσματα για περαιτέρω προβληματισμό: Α) Για να μπεις στο διδασκαλείο, αλλά και σε αρκετά μεταπτυχιακά προγράμματα, πρέπει να πρωτεύσεις σε εισαγωγικές εξετάσεις. Η απορία μου είναι απλή. Ποιοι έχουν περισσότερη ανάγκη την επιμόρφωση; Αυτοί που πέρασαν ή αυτοί που κόπηκαν στις εξετάσεις; Β) Στην πράξη όσοι έχουν αρκετά τυπικά προσόντα (διδασκαλείο, μεταπτυχιακά, διδακτορικό) αποζητούν θέσεις μακριά από την τάξη, όπως διευθυντές, σύμβουλοι ή προϊστάμενοι. Επιμορφωνόμαστε για να απομακρυνθούμε από την καρδιά του επαγγέλματός μας; Γ) Γιατί το ΥΠΕΠΘ δεν εκδίδει βιβλία τα οποία να αποστέλλονται δωρεάν σε όλα τα σχολεία σχετικά με φλέγοντα παιδαγωγικά – διδακτικά θέματα, όπως τρόπους διαμόρφωσης του μαθήματος ούτως ώστε να ενσωματωθούν στο μάθημα οι αλλοδαποί μαθητές ή οι μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες; Το κόστος δεν είναι υπερβολικό αλλά η συμβολή τους στην επιμόρφωση μπορεί να είναι ανεκτίμ

Άγχος Μαθητών

Μία μαθήτριά μου στην Ε΄ Δημοτικού γράφει: " Την Δευτέρα έχω αγγλικά και tae-kwon- do. Την Τρίτη λείπω όλη μέρα από τις 5:00 μέχρι τις 9:00 γιατί έχω 2 ώρες ζωγραφική και μετά tae-kwon- do. Την Τετάρτη έχω αγγλικά και tae-kwon- do, την Πέμπτη είμαι ελεύθερη από αγγλικά αλλά έχω tae-kwon- do και την Παρασκευή το πρόγραμμα της Τετάρτης. Δεν ξέρω τι να πρωτοκάνω. " Τα σχόλια νομίζω πως περιττεύουν...