Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Απρίλιος, 2012

Ο Τάκης Μίχας για την εκπαίδευση

Διάβασα ένα άρθρο του Τάκη Μίχα για την εκπαίδευση. Αναϕέρω συνοπτικά τις προτάσεις του, για όσους δεν έχουν χρόνο να το διαβάσουν: Οι γονείς θα μπορούν να γράϕουν σε όποιο σχολείο θέλουν τα παιδιά τους.  Τα σχολεία που αποτυγχάνουν θα κλείνουν αϕού κανείς δε θα γράϕεται σε αυτά.  Οι γονείς στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση θα μπορούν να δημιουργούν σχολεία σύμϕωνα με τις αξίες τους.   Με αυτά τα μέτρα θα δοθεί η δυνατότητα να καινοτομήσουν οι εκπαιδευτικοί και να αναδειχτούν οι καλύτεροι.  Θα ξεκινήσω από το κλείσιμο των σχολείων. Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι σε κάποιο σχολείο τα πράγματα δεν πάνε καλά και κλείνει. Προϕανώς, οι εκπαιδευτικοί θα απολυθούν, αϕού με κλειστό το σχολείο πού θα βρουν δουλειά; Ας δεχτούμε ότι κι αυτό το μέτρο είναι σωστό. Τα παιδιά με τη σειρά τους θα πάνε σε άλλα σχολεία. Κι εδώ αρχίζει το πραγματικό πρόβλημα: Πόσο μακριά θα είναι από το σπίτι τους; Θα χωράνε όλοι οι μαθητές στο νέο σχολείο; Δε θα πέσει το επίπεδο του νέου σχολείου, μιας και οι νεοεισερχ

Η αξία της Γνώσης

Ας υποθέσουμε ότι κάποιος σας ζητάει να βρείτε την τετραγωνική ρίζα του αριθμού 12345678987654321 . Μάλλον θα νιώσετε αμηχανία. Γιατί όμως ένας μαθηματικός θα χαμογελάσει πονηρά και θα το λύσει αμέσως; Προϕανώς επειδή ξέρει ότι: 1 x 1 = 1 11 x 11 = 121 111 x 111 = 12321 1111 x 1111 = 1234321 11111 x 11111 = 123454321 111111 x 111111 = 12345654321 1111111 x 1111111 = 1234567654321 11111111 x 11111111 = 123456787654321 111111111 x 111111111 = 12345678987654321 και όχι επειδή έχει κάποιες ιδιαίτερες, μοναδικές ικανότητες. Γιατί το αναϕέρω; Επειδή από τότε που εμϕανίστηκε το Διαδίκτυο, πολλοί θεωρούν ότι δε χρειάζεσαι γνώσεις. Ό,τι δεν ξέρεις, μπορείς να το βρεις στο Google. Αυτό που χρειάζεσαι είναι δεξιότητες: να βρίσκεις τις πληροϕορίες που θέλεις, να συνθέτεις, να σκέϕτεσαι κριτικά, να σκέϕτεσαι δημιουργικά, να λύνεις προβλήματα. Θεωρούν, μάλιστα, πως οι συγκεκριμένες δεξιότητες είναι γενικές· μπορούν να εϕαρμοστούν παντού και δεν εξαρτώνται από

Η επίδραση του εκπαιδευτικού στην επίδοση του μαθητή

Παλιότερα είχα γράψει μια ανάρτηση, κατακλείδα ενός κειμένου που απουσίαζε. Σε κάποιους άρεσε, σε κάποιους όχι. Οφείλω, πάντως, να συμπληρώσω ό,τι έλειπε. Βασική θέση του απόντος κειμένου ήταν ότι ο εκπαιδευτικός έχει καθοριστική επίδραση στην επίδοση του μαθητή. Ναι, η επίδοση εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, πολλούς από τους οποίους δεν τους ελέγχουμε, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν εξαρτάται κι από μας. Η φτώχεια, η οικογενειακή κατάσταση, τα σχολικά βιβλία, οι σχολικές υποδομές, το αναλυτικό πρόγραμμα, το κοινωνικό στάτους του εκπαιδευτικού, ο μισθός, όλα παίζουν τον ρόλο τους. Άλλοτε μας ευνοούν, άλλοτε όχι. Ακόμα όμως κι αν φυσάει ούριος άνεμος, αν εμείς δεν αποδειχτούμε άξιοι καπετάνιοι, δε θα βρούμε ποτέ λιμάνι. Ξέρω την απογοήτευση. Την έχω ζήσει κι εγώ. Μας χτυπά όταν έχουμε προσπαθήσει περισσότερο, όταν έχουμε πιστέψει ότι τώρα τα καταφέραμε. Είναι σκληρό να βλέπεις παιδιά να μη μαθαίνουν παρά τους κόπους σου. Είναι σκληρό να χάνεις εξαιτίας της φτώχειας, της οικογενε

Συνεργασία εκπαιδευτικών

Θεμιτό και ευκταίο να συνεργάζονται οι εκπαιδευτικοί ενός σχολείου, ειδικά αν μια τάξη έχει δύο ή περισσότερα τμήματα. Ωστόσο, η συνεργασία περιορίζεται συνήθως στο να ανταλλάσσουν φωτοτυπίες οι εκπαιδευτικοί· να συνδιοργανώνουν εκδηλώσεις —συνήθως σχολικές γιορτές—· να συμβαδίζουν τα τμήματα στην ύλη. Για τις φωτοτυπίες και τις εκδηλώσεις δε θα πω πολλά. Αν σκεφτούμε ότι οι φωτοτυπίες, συνήθως, προέρχονται από βοηθήματα και οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται εξαιτίας του νόμου ή της συνήθειας, κατανοούμε ότι δεν συνιστούν την κορύφωση της συνεργασίας. Θα σταθώ όμως στην απαίτηση πολλών διευθυντών και συμβούλων να συμβαδίζουν τα τμήματα στην ύλη· να συμπορεύονται δηλαδή τα τμήματα και αν είναι δυνατόν η διδασκαλία να πραγματοποιείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Πρόκειται για μια πρακτική καταστροφική. Κατ' αρχάς, αντίκειται στην έννοια της διαφοροποίησης της διδασκαλίας· πώς, αλήθεια, είναι δυνατόν να συμβαδίζουν τμήματα που πιθανότατα είναι πολύ διαφορετικά μεταξύ τους; Από την άλ

Έρευνα δράσης

Πολλές φορές οι επιμορφωτές στα εκπαιδευτικά σεμινάρια κινούνται αποκλειστικά σε θεωρητικό πλαίσιο, αποκομμένο τελείως από τη σχολική πραγματικότητα. Λογικό είναι οι επιμορφούμενοι να διαμαρτύρονται. Δεν είναι δυνατόν να θεωρητικολογείς συνέχεια και να μην αναφέρεις κάποιο παράδειγμα: καταντάς δυσνόητος. Ωστόσο, από ένα σημείο και μετά, θεωρώ δικό μας έργο να ανακαλύψουμε πώς εφαρμόζονται οι ποικίλες παιδαγωγικές θεωρίες, να τις τροποποιήσουμε ή ακόμα και να διατυπώσουμε νέες βάσει των δικών μας εμπειριών. Μπορεί οι θεωρητικοί να έχουν καλύτερη θεωρητική κατάρτιση, αλλά δεν μπορούν να την εφαρμόσουν με το ίδιο εύκολα με μας. Φυσικά, οι προτάσεις μας πρέπει να έχουν κάποια εμπειρική επιβεβαίωση, η οποία να στηρίζεται σε μεθοδολογικά εργαλεία αποδεκτά από την επιστημονική κοινότητα. Επειδή δεν μπορούμε να πραγματοποιήσουμε πειράματα ή έρευνες πεδίου, ο πιο πρόσφορος τρόπος είναι η έρευνα δράσης. Ουσιαστικά πρόκειται για μια διδασκαλία που υπόκειται σε εξονυχιστικό έλεγχο. Ο εκπαιδευτι