Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Αύγουστος, 2007

Διευρύνοντας την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση στο Δημοτικό Σχολείο.

Βλέποντας τη σημερινή καταστροφή στην πατρίδα μας και διαβάζοντας διάφορα κείμενα στο διαδίκτυο σχετικά με τη συμβολή που θα μπορούσε να έχει η εκπαίδευση στην αποτροπή παρόμοιων μελλοντικών καταστροφών στην χώρα μας, αποφάσισα να καταγράψω μερικές ιδέες σχετικά με την ευρύτερη ενσωμάτωση της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης (εφεξής Π.Ε.) στο Δημοτικό σχολείο. Οι προτάσεις μου δεν διεκδικούν το αλάθητο. Είναι απλές σκέψεις εμπνευσμένες από την ανάγκη αποτροπής συμβάντων σαν αυτά των τελευταίων ημερών. Ελπίζω σαν τέτοιες να σχολιαστούν καλοπροαίρετα από διάφορους αναγνώστες του blog, και ειδικά από άλλους συναδέλφους. Προτάσεις Α) Μία ή δύο εκδρομές να έχουν υποχρεωτικά σαν στόχο δραστηριότητες Π.Ε., λόγου χάρη δεντροφυτεύσεις, περιπάτους σε δάση κ.α. Β) Στα μαθήματα της Γλώσσας, των Μαθηματικών, της Γεωγραφίας, των Θρησκευτικών, της Μελέτης του Περιβάλλοντος και στα Φυσικά να ενισχυθούν τα θέματα που αφορούν την Π.Ε. Φυσικά, δεν υποστηρίζω μόνο μια αύξηση κειμένων, αλλά κυρίως την εισ

Στρατηγικές Ανάγνωσης – PQ4R

Θυμάμαι στα σχολικά μου χρόνια το μάθημα – στην Ιστορία, στη Γεωγραφία, στα Θρησκευτικά, στην Αγωγή του Πολίτη και αλλού– ήταν διαρθρωμένο με απλό τρόπο. Ο εκπαιδευτικός εξέταζε το προηγούμενο μάθημα και στη συνέχεια παρέδιδε το επόμενο με κάποια μορφή διάλεξης. Στα κείμενα της Γλώσσας και του Ανθολογίου συνήθως έλειπε η διάλεξη και απλώς διαβάζαμε το κείμενο κατευθείαν, ενώ ακολουθούσαν η επεξεργασία των άγνωστων λέξεων και κάποιες ερωτήσεις κατανόησης. Από τότε έχουν περάσει αρκετά χρόνια και η εκπαιδευτική έρευνα έχει προτείνει τρόπους προκειμένου να βοηθήσουμε τους μαθητές να προσεγγίζουν σωστά ένα κείμενο και να αποκτήσουν τις απαραίτητες δεξιότητες που χρησιμοποιούν οι ώριμοι αναγνώστες. Μία από αυτές τις μεθόδους, που κατά τη γνώμη μου είναι εφαρμόσιμη στην ελληνική πραγματικότητα, είναι η PQ4R (Thomas & Robinson, 1972), ακρωνύμιο για τις λέξεις Preview, Question, Read, Reflect, Recite, Review. Οι έξι αυτές λέξεις οριοθετούν τα αντίστοιχα στάδια στα οποία χωρίζεται η επεξερ

Προσανατολισμός Σκοπού (Goal Orientation)

Ο κάθε μαθητής έχει διαφορετικούς στόχους μέσα στο σχολείο. Γενικά μιλώντας και δεχόμενοι πως υπάρχουν διαφοροποιήσεις ανάλογα με το μάθημα, θα μπορούσαμε να χωρίσουμε τους μαθητές σε τρεις κατηγορίες: Α) Ορισμένοι προσπαθούν να μαθαίνουν όλο και περισσότερα και να βελτιώνονται διαρκώς. Συμμετέχουν με ενθουσιασμό στο μάθημα, παθιάζονται με τις δύσκολες και δημιουργικές δραστηριότητες και δύσκολα καταθέτουν τα όπλα, ακόμα και όταν αντιμετωπίζουν πραγματικά πολύ δύσκολα προβλήματα. Β) Άλλοι, πάλι, επιδιώκουν να είναι οι καλύτεροι μέσα στην τάξη και να έχουν υψηλή βαθμολογία. Ασχολούνται μόνο με ό,τι βαθμολογείται και αδιαφορούν για τα άλλα. Σηκώνουν με ενθουσιασμό το χέρι τους μόνο όταν είναι σίγουροι για την απάντηση ενώ δυσανασχετούν με δημιουργικές και γενικά ανοιχτές δραστηριότητες. Γ) Τέλος, κάποιοι άλλοι προσπαθούν απλώς να μην φαίνονται ανεπαρκείς στα μάτια των τρίτων. Είναι οι μαθητές που δε θέλουν με τίποτα να τους σηκώσει ο δάσκαλος στον πίνακα. Προτιμούν να απέχουν από

Ενδιαφέρον και εσωτερικά κίνητρα (Interest and intrinsic motivation)

Πέρα από την αυτοαποτελεσματικότητα και τις πεποιθήσεις ελέγχου τα παιδιά συμμετέχουν με ενθουσιασμό στο μάθημα αν τα ενδιαφέρει πραγματικά. Το ενδιαφέρον και τα εσωτερικά κίνητρα –η εμπλοκή ενός ατόμου σε μια δραστηριότητα για την αξία που έχει αυτή καθεαυτή χωρίς το ίδιο το άτομο να προσμένει κάποιο αντάλλαγμα οποιασδήποτε μορφής κι αν αυτό είναι αυτό (Deci, 1975)– αποτελούν τον καλύτερο τρόπο για την εξασφάλιση της απρόσκοπτης παρακολούθησης του μαθήματος και της ενεργούς εμπλοκής των μαθητών. Τα οφέλη από την αξιοποίηση τους είναι πολλαπλά: αυξημένη, ποιοτικά και ποσοτικά, γνωστική εμπλοκή του μαθητή και ειδικότερα (Hidi, 1990): αυξημένη προσοχή,  καλύτερη ανάκληση πληροφοριών,  καταβολή περισσότερης προσπάθειας,  μεγαλύτερη απόκτηση γνώσης,  περισσότερη σκέψη πάνω στο αντικείμενο, χρήση καλύτερων στρατηγικών, αναζήτηση περισσότερων πληροφοριών. καλύτερη μάθηση και καλύτερη επίδοση (Pintrich, 2003), θετικά συναισθήματα και αυξημένη θέληση για μάθηση (Krapp et al., 1

Πεποιθήσεις Ελέγχου (control beliefs)

Μια άλλη ομάδα θεωριών που αφορούν στα κίνητρα των μαθητών ασχολείται με τις πεποιθήσεις ελέγχου. Οι πεποιθήσεις ελέγχου, σε γενικές γραμμές, αναφέρονται στην πίστη που έχει κάποιος για τον προσωπικό έλεγχο που ασκεί πάνω στη συμπεριφορά του ή στη μάθησή του. Παρότι υπάρχει μια πληθώρα θεωριών, η γενική τάση είναι πως ο μαθητής που πιστεύει πως από αυτόν εξαρτάται η μαθησιακή του πορεία προσαρμόζεται καλύτερα στο σχολείο σε σχέση με το μαθητή που θεωρεί ότι η μάθηση είναι κάτι που δεν εξαρτάται από τον ίδιο (Pintrich, 2003). Η διαφορά αυτή μεταξύ των μαθητών απορρέει από τη διαφορετική αιτιολόγηση της επιτυχίας και της αποτυχίας τους (Woolfolk, 1998). Η πρώτη ομάδα πιστεύει πως η ικανότητα είναι κάτι που βελτιώνεται με το χρόνο και η απόδοση εξαρτάται καθαρά από την προσπάθεια που καταβάλλει κάποιος. Η δεύτερη θεωρεί την ικανότητα σαν μια σταθερή ιδιότητα που δεν αλλάζει. Επομένως, η αποτυχία υποδηλώνει έλλειψη ικανότητας, ενώ η επιτυχία επιβεβαιώνει την ικανότητα του μαθητή. Οι μαθη