Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιανουάριος, 2015

Τα μικρά πράγματα

Κριτική σκέψη, δημιουργική σκέψη, πολίτες του αύριο, δημοκρατικοί πολίτες, ενεργοί πολίτες, καλλιεργημένοι άνθρωποι, καλλιέργεια εθνικής συνείδησης, καλλιέργεια θρησκευτικής συνείδησης, ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας, ηθική ανάπτυξη, επιχειρηματικότητα, ανθρωπισμός. Μεγάλοι, μεγαλόστομοι καλύτερα, στόχοι της εκπαίδευσης. Όσο εύκολα τους λες τόσο δύσκολα τους πετυχαίνεις. Εμένα μου αρέσουν τα μικρά πράγματα: να δέσω τα κορδόνια σε έναν μαθητή μου· να του πιάσω το χέρι για να καταλάβει την ορθή φορά του γράμματος· να τους λύσω μια διαφωνία για κάποιο ανόητο παιχνίδι που δε θα το θυμούνται όταν μεγαλώσουν· να επιμείνω ξανά και ξανά μέχρι να καταλάβει ότι το «π» και το «α» διαβάζονται «πα» και όχι «τα», «να» ή ό,τι άλλο του έρθει εκείνη τη στιγμή στον νου· να επιμείνω να διαβάσει ξανά και ξανά το ίδιο κείμενο μέχρι να καταφέρει να απαντήσει στην ερώτηση ή μέχρι να φτιάξει έναν καλύτερο πλαγιότιτλο ή μέχρι να καταλάβει τι πράξη πρέπει να κάνει· να επιμείνω πάλι και πάλι μέχρι να

Μαθηματικές διαδικτυακές εφαρμογές για την Α΄ Δημοτικού II

Σε  προηγούμενη ανάρτηση  παρουσίασα εφαρμογές που έφτιαξα με το Scratch  για την ανάπτυξη της αίσθησης του αριθμού στην Α΄ Δημοτικού. Σήμερα θα παρουσιάσω δύο εφαρμογές που αφορούν την πρόσθεση μέσα στην πρώτη και τη δεύτερη δεκάδα. Και οι δύο έχουν κοινά στοιχεία με τις προηγούμενες εφαρμογές για την αίσθηση του αριθμού. Έτσι, υπάρχει μια μικρή βοήθεια για τον μαθητή, ενώ ο δάσκαλος μπορεί να δει τα λάθη και τις σωστές απαντήσεις. Φυσικά, παρόμοιες εφαρμογές υπάρχουν πολλές, αρκετές από τις οποίες είναι δωρεάν. Το βασικό στοιχείο που υπάρχει στις δικές μου είναι πως η εξάσκηση έχει ως στόχο την εκμάθηση συγκεκριμένων στρατηγικών νοερού υπολογισμού. Συνήθως οι μαθητές λύνουν προσθέσεις που απαιτούν τη χρήση της ίδιας στρατηγικής διαρκώς. Π.χ., κάνουν μόνο προσθέσεις με το 1. Με αυτόν τον τρόπο εξάσκησης υπάρχει ο εξής κίνδυνος: όταν τα παιδιά κληθούν να επιλύσουν νοερές πράξεις να μην μπορούν να επιλέξουν την κατάλληλη στρατηγική. Π.χ., να δυσκολεύονται να καταλάβουν πότε ανεβαίνει

Κατηγορώ - Κατανοώ

Τις προάλλες στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι η μάνα μου είπε σε μένα και στον μπατζανάκη μου: «Ακόμα βλέπω στον ύπνο μου ότι γράφω έκθεση στο σχολείο!». «Πετυχημένο εκπαιδευτικό σύστημα» γυρίζω και του λέω. «Να είσαι 76 χρονών και να φοβάσαι το σχολείο πιο πολύ απ' τον θάνατο!». Πέρα από το αστείο, το σχόλιο της μάνας μου κρύβει μια μεγάλη αλήθεια: για πολλά χρόνια το εκπαιδευτικό σύστημα —όχι μόνο στην Ελλάδα— ρίχνει όλες τις ευθύνες στους μαθητές για την επίδοσή τους. Για να είμαι ακριβής, όταν λέω εκπαιδευτικό σύστημα δεν εννοώ τόσο το Υπουργείο και τις δομές του —όχι ότι είναι άμοιρο ευθυνών— όσο τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς, τους μαθητές. Κυρίως αυτοί είναι πεπεισμένοι, και τέλος πάντων με αυτούς θα ασχοληθώ, ότι κύριος υπεύθυνος της σχολικής αποτυχίας είναι ο μαθητής. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από εκφράσεις, οι οποίες παλιότερα λέγονταν φανερά, ενώ τώρα είμαστε ευγενικοί και τις χρησιμοποιούμε σχεδόν αποκλειστικά σε κατ' ιδίαν συζητήσεις, όπως: «ντουβάρι», «χαζός», «δ

Μαθηματικές διαδικτυακές εφαρμογές για την Α΄ Δημοτικού I

Την πρώτη φορά που είχα Α΄ Δημοτικού είχα την τύχη να είμαι σε τάξη με υπολογιστές. Άμεση συνέπεια ήταν να ψάχνω διακαώς για μαθηματικές εφαρμογές. Δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα με ό,τι βρήκα. Είτε δεν έτρεχαν στο δικό μου εργαστήριο (κυρίως παλιά μηχανήματα που έτρεχαν λόγω Ubuntu) είτε δε με ικανοποιούσαν οι εφαρμογές. Λ.χ., δεν υπήρχαν εφαρμογές για να εξασκηθούν οι μαθητές μόνο στις προσθέσεις με το 1 και το 2. Δεν μπορούσα να τις προσαρμόσω στις ανάγκες του μαθήματος ή των μαθητών μου. Δεν έβλεπα τα λάθη τους! Δεν υπήρχε μια μικρή βοήθεια, αν κάπου κολλούσαν οι μαθητές. Έπρεπε πάντα εγώ να βγάζω το φίδι από την τρύπα... από ένα σημείο και μετά ένιωθα πως αν τους έδινα φωτοτυπίες να λύσουν ήταν καλύτερα. Τουλάχιστον εκεί έβλεπα τα λάθη τους. Επειδή δεν έβγαζα άκρη, αποφάσισα να φτιάξω μόνος μου αυτό που χρειαζόμουν. Είχα ασχοληθεί ερασιτεχνικά παλιότερα με τον προγραμματισμό — αλλά δεν είχα καμιά όρεξη να ξαναμπλέξω με καμιά γλώσσα προγραμματισμού! Οι σκέψεις μου με έφεραν σ