Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Αύγουστος, 2011

Παιδεία (2)

Ένα άλλο θέμα που με ενοχλεί πολύ είναι η ευκολία με την οποία ο οποιοσδήποτε έχει άποψη για την εκπαίδευση. Με μια απίστευτη ευκολία κρίνουν κι επικρίνουν, προτείνουν λύσεις κι απορούν που δεν εφαρμόζονται. Εν τω μεταξύ, από παιδαγωγικά μεσάνυχτα. Το γεγονός ότι υπάρχουν πολύ περισσότερες θεωρίες που προσπαθούν να εξηγήσουν τη μάθηση από ό,τι θεωρίες που προσπαθούν να εξηγήσουν την εξέλιξη των ειδών στη Βιολογία αποσιωπάται. Το γεγονός ότι η σημερινή σχολική πραγματικότητα δεν έχει καμιά σχέση με το χτες -εκτός κι αν η Ελλάδα τη δεκαετία του '60 ήταν πνιγμένη στους μετανάστες- δεν επισημαίνεται από κανέναν. Κανείς δε μιλά για τις μαθησιακές δυσκολίες ή όλοι μιλούν για την ανάπτυξη της κριτικής ικανότητας λες και είναι κάτι εύκολο να πραγματοποιηθεί. Ασχολίαστο παραμένει και το γεγονός ότι πάντα ο/η υπουργός παιδείας δεν έχει σπουδάσει κάποιο αντικείμενο σχετικό με την εκπαίδευση. Πιο εκνευριστικό όμως απ' όλα είναι η αναφορά της αξιολόγησης. Όλοι την ευαγγελίζονται, κανείς δ

Παιδεία

Με αφορμή ένα άρθρο θα σχολιάσω δύο σημεία που ακούγονται συνέχεια στην ελληνική κοινωνία. Το πρώτο αφορά την ποιότητα της εκπαίδευσης σήμερα. Αρκετά συχνά αναφέρεται ότι παλιότερα το εκπαιδευτικό σύστημα ήταν καλύτερο από το σημερινό. Πολύ θα 'θελα να μάθω από πού προκύπτει αυτό; Ποια στοιχεία υπάρχουν; Μιλάω φυσικά για επιστημονικά δεδομένα και όχι για γνώμες. Και, τέλος πάντων, ας δεχτούμε ότι τα πράγματα παλιότερα ήταν καλύτερα. Μπορεί και να ‘ταν. Ποιος σας έχει πει ότι το εκπαιδευτικό σύστημα μπορεί να αποτρέψει φαινόμενα σαν την εξέγερση του Λονδίνου; Φυσικά, αν θέλουμε να θεωρητικολογούμε, η εκπαίδευση μπορεί να λύσει τα πάντα. Στα χαρτιά φυσικά. Γιατί στην πράξη δεν το 'χουμε δει ακόμα… Ας καταλάβουμε κάποτε ότι κάθε εκπαιδευτικό σύστημα προσπαθεί να πετύχει κάποιους μαθησιακούς στόχους ακολουθώντας τις αρχές της παιδαγωγικής επιστήμης. Αυτό τουλάχιστον είναι το ιδανικό, γιατί στην πράξη επεμβαίνει και η πολιτική εξουσία. Άρα, κάποιους στόχους δε θα τους πετύχει,

Για τη Γλώσσα

Ένα βράδυ σε μια έξοδο στον στρατό κουβέντιαζα με έναν γιατρό για την ορθογραφία κάποιων λέξεων. Διαφωνούσαμε για ένα σημείο που δεν το θυμάμαι τώρα. Θυμάμαι όμως καλά πως κάποια στιγμή αγανάκτησα και του είπα: «Η γραμματική είναι δημιούργημα του ανθρώπου και όχι θέσφατο. Αλλάζουν τα πράγματα, δε μένουν τα ίδια. Αλλιώς τι σόι επιστήμη είναι η γλωσσολογία!». Από τότε συναντώ συνέχεια αυτήν την αντίληψη· τη Γραμματική σαν ένα δημιούργημα στατικό, ένα ιερατικό κείμενο, το οποίο όλοι πρέπει να ακολουθούμε πιστά. Και οι ειδικοί δυστυχώς καλλιεργούν αυτήν την άποψη. Συνεχώς νουθετούν το κοινό για τους ορθούς τρόπους γραφής κρύβοντας την ουσία της επιστήμης: την αλλαγή. Είναι θεμιτό να υπάρχουν διαφωνίες όχι μόνο για τη δημιουργία του σύμπαντος αλλά και για τη γραμματική. Ενώ συμφωνούμε όλοι στα περισσότερα γραμματικά ή ορθογραφικά φαινόμενα –π.χ. δε θα κλίνει κανένας ο Γιάννης, του Γιαννάκη ή δε θα γράψει κε –, υπάρχουν και σημεία έντονης διαφωνίας όπως το θέμα του τελικού ν. Η λύση δεν